★kubut/o

1 ❤ (cubitus) Ekstera, malantaŭa parto de la artiko de la humero k de la ulno, inter la brako k la antaŭbrako: ŝi havis ĉiam kontuzitajn kubutojn ^Z; apogi sin sur la kubutoj ^B; kubutapoge; puŝi iun per la kubuto; ⚔ intertuŝi la kubutojn (en densaj vicoj); (analoge) jako eluzita ĉe la kubutoj; (f) havi kubutliberecon (esti libera pri siaj movoj aŭ iniciatoj). ☞ genuo.

2 Ⓣ Parto de objekto, kun analoga formo: kubuto de tubo, de vojo; kubutborilo.