PIV 2026 · Artikolo 9022
★laca
Derivaĵoj en la artikolo 10
★ laca
1 sentanta sin malvigla kaj bezonanta ripozon pro eluzo de siaj fortoj per troa penado: laca de la marŝado B laca de vojaĝo Z laca pro longa sendormo tempo, kiam mia laca kapo ne povos plu labori Z la malgranda muŝo sentis sin tiel agrable laca de la tuta ĝojo kaj feliĉo Z ŝia kapo lace kliniĝis ➞ malfreŝa, uf.
2 (figurasence) tedita de ia okupo kaj deziranta ĝin rezigni aŭ ĉesigi: li sentas sin laca de la konstanta malpaco Z mi estas laca de viaj senĉesaj petoj ŝi estis laca esti diino de balo
laceco stato de iu, kiu estas laca: ĉirkaŭ la mateno ŝin venkis laceco, kaj ŝi iom ekdormis Z
laciga tia, ke ĝi lacigas: laboro enuiga, laciga, ne permesanta libere ekspiri Z
lacigi fari iun laca: la longa legado lacigas Z vespero lacigas, mateno freŝigas Z Kala estis lacigita de la vojaĝo Z lacigitaj okuloj Z ➞ konsumi.
laciĝi
1 iĝi laca: ne laciĝos mano, ne fariĝos pano Z ne laciĝu viaj manoj pri fremdaj infanoj Z la ŝarĝbesto malsatas kaj morte laciĝas per trenado Z
2 tediĝi de io, kion oni ne plu povas elporti: li fine laciĝis je tiu nokta diboĉado volanta kruro ne laciĝas de kuro Z mi forte laciĝas esti moke trompata Z
laciĝo ago laciĝi, aŭ la rezulto de tiu ago: fali de laciĝo
mallaciĝi perdi sian lacecon: ĝi la skarabo sidis tie iomete kaj iom post iom mallaciĝis Z
nelacigebla tiel energia aŭ volforta, ke li/ŝi ne laciĝas: nelacigebla propagandisto B
senlaca ne sentanta aŭ ne kaŭzanta lacecon; (figurasence) obstina: senlaca laborado Z
senlace ne laciĝante; obstine: senlace ni devas ĝin la gazetaron devigadi kiel eble pli ofte tuŝadi nian aferon Z