PIV 2026 · Artikolo 9182
★laŭta
Derivaĵoj en la artikolo 12
★ laŭta
1 tia, ke ĝi estas aŭdebla malproksime aŭ super aliaj bruoj: laŭta voĉo MT laŭta krio laŭta sono laŭta rido laŭta ĝojo ŝia voĉo fariĝis malpli laŭta Z
2 (figurasence) emfaza; faranta grandan efekton: laŭtaj frazoj Z sub la influo de laŭtaj reklamoj Z laŭta falo de Volapük nur tiam, se la «Akademio» (kia laŭta nomo!) ĉesos Z ➞ sonora.
laŭte en laŭta maniero: famo laŭte krias, ĉiuj ekscias Z barelo malplena sonas plej laŭte Z heroldo laŭte proklamis MT Dio! — ŝi ekkriis preskaŭ laŭte Z laŭte legi ➞ voĉlegi
laŭto mezurebla grado de laŭteco:iu nevidebla ekbruigis motoron akcelante ĝis preskaŭ neeltenebla laŭto CPi
laŭteco
1 eco de iu aŭ io laŭta: la silentadoj de tiu studo klarigas same la sencon kiel la laŭteco de ĝiaj asertoj MD
2 laŭto: la butono, kiu regas la laŭtecon, ne funkcias CPi nesufiĉan laŭtecon de oratoro povas korekti la laŭtigilo ILa
laŭtega tre forte aŭdebla: ĉi tie precipe la printempo estas laŭtega, plena je bruo de la riveroj B la reĝo laŭtege ekkriis MT
laŭtigi fari ion laŭta: laŭtigu potence vian voĉon MT ➞ kresĉendo.
laŭtigilo laŭtparolilo: la laŭtigiloj estas nepre necesaj en grandaj popolkunvenoj, okazantaj sur malfermitaj placoj ILa
laŭtiĝi iĝi laŭta: ĉiam pli laŭtiĝanta bruo plenigis la aeron Z
mallaŭta malfacile aŭ apenaŭ aŭdebla: li prelegis per tia mallaŭta voĉo, ke
mallaŭte en mallaŭta maniero: mi respondas al li mallaŭte en la orelon Z mallaŭte flustri Z mallaŭte interparoli Z mallaŭte veni Z mallaŭte trapasi Z ŝi mallaŭte malriglis la pordon Z
mallaŭto silento 2: en la mallaŭto estis aŭdebla nur krakbruo de la malproksima fajro LiZ
mallaŭtigi fari ion mallaŭta: mallaŭtigi la voĉon Z ➞ dampi.
mallaŭtiĝi iĝi mallaŭta: lia voĉo mallaŭtiĝis Z