PIV · 9593
lubrik⁸i
lubrik8i (tr) Ⓣ Meti substancon speciale glitemigan inter du frotiĝantajn surfacojn, por faciligi la glitadon k malhelpi la rajpon: lubriki aksolagron, nabon, raddentaron. ☞ olei, ŝmiri.
lubriko. Ago lubriki: meĉolubriko; ringolubriko.
lubrikaĵo. Substanco, uzata por lubriki: lubrikaĵo likva, oleeca, seka, solida.
lubrikilo. Aparato por lubriki.