PIV · 9854
mandren/o
mandren/o Ⓣ
1 Vertikala aksopeco, sur kiu tornisto fiksas la prilaborataĵon. ☞ ĉuko.
2 Cilindra stango, ĉirkaŭ kiu metala peco estas forĝata aŭ formata.
3 Speco de borilo, por grandigi aŭ egaligi truon en peco.
4 ⚕ Rigida stangeto, kiun oni enmetas en esplorilon, kateteron ks, por malhelpi ties kurbiĝon.