PIV 2026 · Artikolo 9853
mandragoro
mandragoro
1 BOTA plurjara herbo parenca al beladono, tre venena, kvazaŭ sen-tiga, kun dika karna tubera radiko (homforma pro dividiĝo en du egalajn partojn), kaj kun grandaj elbazaj folioj; hejma de la mediteranea regiono ĝis Himalajo. genro Mandragora Ruben iris en la tempo de rikoltado de tritiko kaj trovis mandragorojn sur la kampo MT ➞ solanaco.
aŭtuna mandragoro speco de mandragoro kun nigraj radikoj kaj violetaj floroj, pasintece uzata en sorĉo. specio Mandragora autumnalis
oficina mandragoro mandragoro kun verdaj, flavaj aŭ blanketaj floroj, medicine uzata, estinta objekto de superstiĉoj, i.a. seksaj. specio Mandragora officinarum