ĉuk/o

ĉuk/o Ⓣ Tiu parto de ilo aŭ maŝino, kiu estas fiksita al ĝia ĉefa ŝafto, k entenas inter siaj makzeloj, aŭ la prilaborotan materialon (ekz. en tornmaŝino), aŭ la ilon (ekz. en bormaŝino aŭ frezmaŝino): ĉuko de krankborilo kutime havas nur du makzelojn, glatajn aŭ dentitajn kun kaneloj interne por ricevi la kvadratan trunkon de la ilo aŭ drililo. ☞ mandreno.