PIV · 11407
★orden/o
★orden/o
1 Societo el kavaliroj, pli poste el religiuloj, monaĥoj, kies membroj faras ĵurpromeson vivi laŭ difinitaj reguloj: la ordeno de la Templanoj, de la Teŭtonaj Kavaliroj, de la Benediktanoj, de la Franciskanoj. ☞ kongregacio, klostro.
2 Societo, al kiu, en iuj regnoj, la membroj de kelkaj liberalaj profesioj devas laŭleĝe aliĝi, por elekti estraron kiu zorgas pri la disciplino k la observo de la profesiaj reguloj: la ordeno de la medicinistoj, de la arkitektoj, de la advokatoj. ☞ korporacio, sindikato.
3 Honora societo, starigita ordinare de suvereno, en kiun estas allasataj distingiĝantaj personoj, por rekompenco de ilia merito: la ordeno de la Nigra Aglo, de la Ĝartero, de Kristo, de Lenino.
4 Insigno portata de la membroj de tiaj societoj honorigaj: per sabro, plumĉap’ k orden’ mi ornamiĝus! Z; oni tuj donas al vi la Vladimiran ordenon en la butontruon Z; la francan ordenon de «Honora Legio» mi efektive ricevis Z; ordenrubando, ordenstelo. ☞ dekoracio.
ordeni (tr) Honori iun per ordeno 4.
almozordenoj ✞ La ordenoj, fonditaj aŭ reorganizitaj en la 13a jc, k votintaj vivteni sin nur el almozoj. ☞ dominikano, franciskano.
Tria ordeno ✞ Societo de homoj, vivantaj grandparte laŭ orden-regularo, sed ekster la monaĥejoj.