PIV · 12095
persvad⁹i
persvad9i (tr) Instigi iun al ia ago per emocivekaj argumentoj: longe oni persvadis lin, ke li ne edziĝu, sed vane B; li provis lin persvadi je justo K; eĉ se vi min persvadus, mi ne estus konvinkita; (abs) la pasio estas la sola oratoro, kiu ĉiam persvadas. ☞ admoni, decidigi.
persvado. Ago de tiu, kiu persvadas: la persvado estas la celo de ĉia elokventeco.