PIV 2026 · Artikolo 1259

asonanco

Litero A

asonanco BELE
1 sonfiguro konsistanta en la ripetado de unu sama aŭ simila vokalo en la sinsekvaj vortoj de frazo, ekz. en noktuo jam ululis sur forumo aŭ mia magia akvilegio. ➞ aliteracio.
2 kvazaŭrimo kun samaj akcentaj kaj postakcentaj vokaloj kaj malsimilaj konsonantoj, ekz. faros–baron aŭ fervore–korten. Sin. asonanca rimo.
asonanci tr fini la versojn de teksto per asonancoj: asonancita poemo ➞ agordo.