PIV 2020 · 13071
★putr/i
★putr/i (ntr)
1 Malkomponiĝi, pp organika substanco: forlasita ovo devas putri B; eĉ por pomo putranta troviĝas amanto Z; mia haŭto krevis k putras X; (f) kiu unufoje malpacis kun la caro, batali aŭ putri devas G (en malliberejo). ☞ ŝimi.
2 Morale difektiĝi: laboro homon nutras, sen laboro li putras Z; estas io putrinta en la nuna reĝimo. ☞ degeneri.
putro, putrado. Stato de io, kio putras: putrado de fiŝo komenciĝas de l’ kapo Z (pf: plej facile koruptiĝas altranguloj).
putra. Tia, ke ĝi putras: la plej dika branĉo rompiĝis (de la vento), kvankam ĝi ne estis putra Z; putra dento X; de semo putra venas frukto ne nutra Z. ☞ mucida.
putraĵo. Io putra: mi ja disfalas kiel putraĵo X; akvon senmovan kovras putraĵo Z; (f) por vivi en la ŝvito de abomena lito, en putraĵo sin brogi Z.
putrema. Tia, ke ĝi facile putras.
putrejo ♜ Loko, kie oni lasis putri la kadavrojn, antaŭ ol kolekti la ostojn en ostejo.
putrigi. Fari, ke io putru: Dio putrigu vian tutan korpon!; (f) laboro fortigas, ripozo putrigas Z; tiele Mi putrigos la fieron de Jehuda! X.
putrino Ⓚ 1,4-butandiamino, troviĝanta i.a. en la intesto k ĉe la DNA k RNA en ĉeloj; antaŭanto de poliaminoj (☞ spermino, spermidino) k de nikotino.
ekputrigi 🍴 Doni al ĉasaĵo specialan aromon, lasante ĝin iom putri: ekputrigita fazano, skolopo.
forputri. Neniiĝi, putrante: (f) la nomo de la malpiuloj forputros X.
kontraŭputra. Tia, ke ĝi malhelpas putradon: kontraŭputra substanco.
neputrema. Tia, ke ĝi ne povas putri: neputrema mumio.