refleksiv/o

refleksiv/o Λ Speciala formo, per kiu, en iuj lingvoj, oni markas, ke la objekto rilatas, en la eksterlingva realaĵo, al la subjekto de la laste esprimita ago; oni uzas refleksivan pronomon, se la objekto identas kun la subjekto, refleksivan adj-on, se la objekto apartenas al la subjekto: en E. la refleksivo estas uzata nur por la 3a persono. ☞ si, sia.