PIV 2026 · Artikolo 13951
1★sed
1 ★ sed konjunkcio montranta kontraŭecon, malsamecon aŭ diferencon inter tio, kio antaŭas, kaj tio, kio sekvas; esprimas do limigan kondiĉon, eĉ ankaŭ surprizon aŭ nur simplan transiron al alia ideo: mi volis ŝlosi la pordon, sed mi perdis la ŝlosilon FE Dion fidu, sed senfare ne sidu Z lingvo arta ne sole povas, sed devas esti pli perfekta, ol lingvoj naturaj Z lango miela, sed koro kruela Z kun elipso: «mi povus plion diri, daŭrigi» ktp sed ni revenu al nia interrompita analizado Z sed ni ne parolu plu pri tio Z kiel citaĵo li ĉiam elpaŝadis kun ia «sed» Z ➞ cetere, kontraŭe, male, tamen, aliflanke.
sedi ntr kontraŭdiri, obĵeti: en mi la intelekto sedis GWa