PIV 2026 · Artikolo 14493
1★sola
Derivaĵoj en la artikolo 11
1 ★ sola
1 ne akompanata; ne estanta kun alia(j): li demandis ŝin, kion ŝi faras tie ĉi tute sola FE kun edzo plej malmola estas pli bone ol sola Z konsoliĝas mizerulo, se li estas ne sola Z mi mortigos la reĝon solan MT ➞ izoli, kompanio.
2 ne helpata de alia(j): li tiris sin sola el tiu kriza situacio mia brako sola sufiĉos ili petis la permeson naĝi solaj kelkan distancon Z
3 unu kaj neniu pli: unu sola guto la glason plenigas Z ili edzinoj apartenu al vi sola, sed ne al aliaj kun vi MT li sola estas kulpa B se vi, la sola, kiu ĉion scias, Forlasus nun la mondon! Z nur Amnon sola mortis MTaktoro en la versoj elpensitaj, En sola imagado de suferoj paliĝis Z
4 tia, ke ne ekzistas (aŭ ne povas ekzisti) alia: tio estas la sola vojo, kiu alkondukos nin al nia celo Z la plej efika, eble la sola efika rimedo Z la sola lingvo internacia povas esti nur ia neŭtrala Z mi, sola filo de la mortigito Z funebru kiel pro sola filo MT ➞ solinfano, solfilo, solfilino.
sole
1 ne akompanate aŭ ne helpate de alia(j): malfeliĉo malofte venas sole Z baldaŭ montriĝis, ke nur la vorto «Esperanto» (sole aŭ kun aliaj vortoj) klare diferencigas nian lingvon de aliaj Z
1 En tiu senco oni uzas prefere la adjektivan formon.
2 ne pli ol; neniu aŭ nenio alia ol; escepte de ĉiu alia; nur kun kiu Zamenhof uzas ĝin pleonasme: la decido pri lingvaj aferoj apartenas sole al la Lingva Komitato Z tio estas la sole ebla natura irado de la aferoj Z li venos sole dimanĉe post malgaja maljuneco — Sole tero restas Z sole dum la lastaj 50 jaroj la loĝantaro de la tero duobliĝis en la Lingvo Internacia oni devas obei sole nur la logikon Z ĝis hodiaŭ aperis sole nur du efektive pretaj kaj vivipovaj lingvoj Z la domon de David sekvis sole nur la tribo de Jehuda MT ➞ ekskluzive, pure 1, simple; nur Rim 3.
solo
1 unu sola afero.
2 MUZI peco, kiun ludas unu sola artisto: li anoncis, ke la doma instruisto ludos solon sur la fluto Z
soleca
1 sentanta la mankon de kompanio aŭ de aliula helpo: korfavoru min, ĉar mi estas soleca kaj mizera MT en mezo de la granda, svarmanta urbo li sentis sin soleca
2 donanta la impreson de soleco, pro malproksimeco aŭ pro senenhaveco: la bela soleca vojo laŭlonge de la marbordo Z tiaj vesperoj estis longaj kaj solecaj Z ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi MT
solece en soleca maniero: li vivas tre solece Z tie sur la bordo estis tre solece Z preĝejo staris tute solece sur monteto Z solece kaj monotone pasas la tago Z
soleco eco de iu aŭ io sola: vivi en plena soleco la soleco de tiu monta dometo estis korpremanta
solecigi igi ion aŭ iun soleca: urbo fortikigita estos solecigita MT
solejo loko, kie oni estas sola aŭ soleca.
solisto artisto, kiu ludas, kantas aŭ dancas solon.
solsola ununura; tia, ke nepre ne ekzistas alia sama: Alaho estas la solsola Dio
solulo iu, kiu vivas sola: mi estas kiel birdo solulo sur tegmento MT
gesolaj (ŝerce) du geviroj intime kunestantaj sen aliaj homoj.