PIV 2026 · Artikolo 14911
stumbli
stumbli ntr
1 irante, preskaŭ fali pro malbona meto de la piedo sur la grundon, kaŭzita de obstaklo, glito k.s.: li stumblis sur stumpo de radiko Sin. faleti.
2 (figurasence) senkonscie fari malgravajn erarojn: stumbli pri la datoj mi ĉiam stumblas ĉe tiu silabo
stumblo
stumbligi igi iun stumbli: mi stumbligis lin kaj li falis CPi
(figurasence) kial mia lingvo stumbligas lin, dum lia min helpas? CPi tajperaroj stumbligas la leganton IOn groteskaj entrudaĵoj, per kiuj verkantoj makulas kaj stumbligas sian prozon WAu