★aer/o

1 Ⓚ Spirebla nesimpla gaso, kiu ĉirkaŭas Teron: aero konsistas precipe el nitrogeno k oksigeno; pesi, malkomponi la aeron; aerfluo, aerondo, aerhejtado (helpe de varma aero), aertiro (artefarita aerfluo en fornoj, por eksciti la fajron), aertruo (por allasi aeron), aerveziketo (☞ bobelo); kunpremita aero.

2 👥 (en kunmetaĵoj) Tiu gaso aŭ alia, uzata en pneŭmataj objektoj: aerkuseno, aermatraco, aerpafilo, aerbremso.

3 Tiu gaso, rigardata kiel la medio de la vivo: la aero tie estas ja multe tro peza, ke prudenta ekzistaĵo tie povus vivi ^Z; seka, humida, saniga sufoka aero; freŝigi la aeron ^Z; preni iom da freŝa aero ^Z; ŝanĝo de aero (de klimato, por resanigo); aprila vetero – trompa aero ^Z; vivi en la libera ^Z, en plena aero; aerŝakto (por allasi aeron en la minojn); aerterapio (per densigita aŭ maldensigita aero); aerviva (aerbezona).

4 La libera spaco ĉirkaŭ k super ni: la luno estis granda lampo alte en la blua aero ^Z; ili tenis la manojn eltirite en la aero ^Z; ĝi estas ankoraŭ pasero en aero ^Z (necertaĵo); celi anseron, trafi aeron ^Z (mistrafi); kastel’ en aero – malsato sur tero ^Z (ĥimerado ne riĉigas); projektoj en aero (vanaj, senbazaj); se li mortos, aŭ forveturos Afrikon, tiam mi restos kun mia familio en la aero ^Z; el aero al tero ^Z (tute neatendite); aerdisiĝi (malaperi subite).

5 Tiu spaco, rigardata kiel la medio de la aviado: aerarmeo, aeratako, aerinvado, aerfloto; aerfotografado (elde aviadilo); aerlinio (regula kurso de aviadiloj); aerkavo (loko kun maldensa aero), aermalsano; aerministro, aerpoŝto, aerŝipo, aerveturado. ☞ flugi.