PIV 2026 · Artikolo 15878
★trajto
★ trajto
1 ordinare plurale linio de la vizaĝo: senfina embaraso montriĝis en ĉiuj liaj trajtoj Z la noblaformaj, iom severaj trajtoj de lia vizaĝo Z eĉ en la nepo La iam amitaj trajtoj de l’ avo Jam ilin incitas Z ŝia malgrasiĝinta kaj flaviĝinta vizaĝo ricevis trajtojn de suferado Z belaj trajtoj B oni jam vidis ĉe li la trajtojn de la morto ➞ fizionomio.
2 eco de karaktero: depost sia plej frua aĝo ŝi montris jam malbonajn trajtojn de karaktero Z
(figurasence)la ĉefa trajto de la egipta klimato estas la varmego B mi rakontos al vi en ĝeneralaj trajtoj la historion de la naskiĝo de la lingvo Z skizi la ĉefajn trajtojn de nia politiko
➞ karakterizaĵo 1.3 ago rimarkinda kiel ekzemplo: admirinda trajto de kuraĝo amo kaj amikaj tendencoj montriĝis en plej noblaj trajtoj Z tio estas escepta trajto de modesteco
4 LING ĉiu nemarkita eco de lingva elemento, kiu ebligas karakterizi ĝin el vidpunktoj fonologia (/u/ havas i.a. la trajton «malvasta»), semantika («amazono» havas i.a. la trajton «ino»), sintaksa («legi» havas i.a. la trajton «transitiva») k.a.
distinga trajto
1 trajto, kiu distingas ion disde io alia.
2 LING parola trajto, kiu distingas fonemojn.