← Reen al T

PIV · 16137

★tur/o

tur/o
🏠 Konstruaĵo, kies alteco estas granda rilate al la du aliaj dimensioj: la turoj de preĝejo, la klinita turo de Pizo, la Pariza Ejfelturo, la turo de la urbodomo; ni konstruu al ni urbon k turon, kies supro atingos la ĉielon X ( zigurato). pilono 2.
Tia konstruaĵo, ronda aŭ kvadrata kiel parto de fortikaĵo aŭ remparo: la turo de David, kiu estas konstruita kiel armiltenejo X; (f) stari por ili kiel muro k turo Z.
Alta platformo, por la plonĝoj sportaj.
Ŝakfiguro, en formo de turo, kiu moviĝas laŭ vertikaloj aŭ horizontaloj.
tureto
🏠 Malgranda turo ofte korbela en kastelo ktp.
Ronda turnebla ŝtalŝirmejo, kiu entenas kanonojn de ŝipo, fortreso k.a..
ĉefturo. Tre dika turo de kastelo, planita kiel la lasta defendejo.
akvoturo. Urba turo, subtenanta grandan rezervujon de akvo.
Babelturo ב La legenda turo, dum kies konstruado la homoj ne povis plu interkompreniĝi pro lingva diverseco.
domturo. Moderna domego, kun 10 ĝis 20 etaĝoj, planita kiel vivunuo meze de ĝardenoj. nubskrapulo.
gvatturo, gvatoturo. Turo, en urbo aŭ en kastelo, kie en Mezepoko deĵoris gvatisto.
lumturo
Turo kun lumaparato ĵetanta malproksimen lumajn radiojn, por montri la vojon al ŝipoj, aviadiloj kc: la lumturo de Rothesand estas preterveturita Z.
(f) Gvidanto, gvidilo: la januaran numeron de la «Meksika Lumturo»` mi ricevis kun plezuro Z; li estis la lumturo de sia epoko.
pulvoturo Vd pulvo.
sonorilturo Z. Turo, enhavanta sonorilojn, sur aŭ apudpreĝejoj aŭ urbodomoj. minareto, spajro.