PIV Reta Vortaro

PIV · 16395

van/a

1 Ne produktanta efikan rezulton; senutila: servo al Dio vana (senrekompenca) ne restas ; kontraŭ forta mano la leĝo estas vana (senpova); vana teoria laboro k senutila batado de vento ; nia voko ne restos vana ; al vi klopodojn k al mi suferojn vi kaŭzas, tamen ambaŭ estas vanaj (senfruktaj). vanta.

2 Havanta nur ŝajnon sen realeco; neefektiva: vana espero; tiuj profetaĵoj estis vanaj (ne plenumiĝis); vana ombro, fantomo, sonĝo; mia timo montriĝis vana.

vane. Sen rezulto; senutile: ĉu ĉiuj niaj laboroj pereos vane? ; pri tia intrigo mi jam dufoje vin vane avertis ; vane vi tentas, mi ne konsentos ; el malplena telero vane ĉerpas kulero ; ĉe la bazo de l’ trunko oni vane serĉus junajn kreskaĵojn .

vanaĵo. Io vana: ĉio, kion li diris, estis nur vanaĵoj.

vaneco. Eco de io vana: konfesi la vanecon de siaj penoj; kiu ne vidas la vanecon de tiuj diskutoj?.

vanigi. Fari, ke io estu vana: ĝi eĉ per unu haro ne vanigus la laboron de tiuj, kiuj ellernis E-on ; vanigi ies projektojn, esperojn.