★ventr/o

1 ❤ Parto de la korpo de la vertebruloj, situanta inter la brusto k la pelvo, k entenanta la stomakon k la intestojn: ventro estas la antaŭa (ĉe la dupieduloj) aŭ malsupra (ĉe la kvarpieduloj) parto de la abdomeno; havi tumoron en la ventro; li prenis la glavon k enpuŝis ĝin en lian ventron ^X; Jona restis en la ventro de la fiŝo tri tagojn k tri noktojn; la bovino havis la ventron ŝvelinta de gasoj. ☞ abdomeno.

2 La flanko de la homa korpo kontraŭa al la dorso: kuŝi sur la ventro; lia ventro dikiĝas de troa sidado; froti al si la ventron (de kontenteco); teni al si la ventron (de ridego).

3 Tiu korpoparto, rigardata kiel sentiganta la malsaton k akceptanta la nutraĵojn: ventro malsata orelon ne havas ^Z; sur la ventro veluro, en la ventro murmuro ^Z; liaj okuloj estas pli grandaj ol la ventro ^Z (li avidas pli, ol li povas manĝi); tiuj, kiuj zorgas nur pri la ventro ^Z (materiaj, korpaj ĝuoj). ☞ stomako.

4 Tiu korpoparto de virino, rigardata kiel la loĝejo de la naskiĝonto: mi mortigos la karan frukton de ilia ventro ^X; donu al ili ventron aborteman! ^X; feliĉa la ventro, kiu vin naskis! ^N. ☞ utero.

5 ❤ (venter) Pli dika parto de muskolo, kontraste kun ĝiaj ekstremaĵoj aŭ kapoj.

6 Ⓣ La kava aŭ konveksa parto de io: la ventro de ŝipo (inter pobo k pruo); la ventro de violono (resonujo); la ventro de botelo, flakono.

7 ☐ Loko en staranta ondo, kie la ondo havas la maksimuman intenson (kontraŭo de «nodo»): la distanco de unu ventro ĝis la sekva estas la duona ondolongo.