★cirkonstanc/o

★cirkonstanc/o. Detala apartaĵo, kiu akompanas agon, fakton, situacion: malgraŭ la cirkonstanco, ke nia afero sin trovis en situacio plej danĝera […] ^Z; tempo k cirkonstancoj saĝon alportas ^Z; raporti pri ĉiuj cirkonstancoj k nuancoj ^Z; pro diversaj malfavoraj cirkonstancoj […] ^Z; ĉio dependos de la cirkonstancoj ^Z; sub tiuj cirkonstancoj ^Z; ⚖ pligravigaj, malpligravigaj (aŭ: mildigaj) cirkonstancoj (de la krimo). ☞ kondiĉo, okazo.