PIV 2026 · Artikolo 8221
★kondiĉo
Derivaĵoj en la artikolo 7
★ kondiĉo
1 cirkonstanco aŭ fakto, de kiu dependas la efektiviĝo de io: unueco estas la ĉefa kondiĉo de nia sukceso fari el io la unuan kondiĉon de io unuanimeco en nia afero estas la unua kondiĉo, por ke la afero povu progresadi Z la kondiĉoj de bona regado plenumi la kondiĉojn postulatajn por konkursi la kondiĉoj donitaĵoj de problemo necesa kaj sufiĉa kondiĉo ĉe egalaj kondiĉoj
2 deviga interkonsentita aranĝo, de kies respekto dependas la valideco de aranĝo aŭ kontrakto: diskuti la kondiĉojn de pactraktato diskuti la kondiĉojn de domaĉeto meti al iu aŭ io la kondiĉon, ke Z sub la kondiĉo de malgranda alpago oni konsentis sendadi al ŝi tagmanĝojn Z kun la samaj kondiĉoj, kun kiuj laboras ĉiuj ĉi tiuj sinjorinoj Z li ellernos nian lingvon kun la kondiĉo, ke ni elĵetu la vorton «kaj» Z ➞ klaŭzo.
3 ordinare plurale ĉiu el la eksteraj cirkonstancoj, al kiuj persono aŭ objekto estas submetata, kaj de kiuj dependas lia aŭ ĝia stato: reguligo de la komunaj kondiĉoj de la vivo Z batalado kontraŭ la premantaj kondiĉoj de la ekzistado Z samaj kondiĉoj, samaj superstiĉoj Z planto elmetita al favoraj kondiĉoj de temperaturo la ekonomiaj kondiĉoj esti en bonaj kondiĉoj por efike labori esti en mizeraj kondiĉoj por efike labori
kondiĉa
1 dependanta de kondiĉo: kondiĉa promeso kondiĉa aĉeto
2 interkonsentita aŭ konvencia: iliaj ĉiumonataj oferoj estu enportataj en la raporton ne sub ilia nomo, sed sub iaj kondiĉaj literoj aŭ signoj LEsp prezentante pure kondiĉan rimedon de reciproka komunikiĝado, la lingvo internacia Z
3 esprimanta kondiĉon: LING kondiĉa modo
kondiĉe, ke, kondiĉe ke kun la kondiĉo, ke; nur se okazos, ke: mi venos, kondiĉe ke la vetero estos bela ili fariĝis Esperantistoj, kondiĉe, ke en Esperanto estos faritaj necesaj (laŭ ilia opinio) reformoj Z mi pardonos, kondiĉe ke vi neniam plu kulpu tiun kulpon ➞ se, supoze, ke.
kondiĉi tr
1 iu meti ion kiel kondiĉon en kontrakto; trudi ion kiel kondiĉon: la arbitracio povas esti petata, aŭ kondiĉita per antaŭa traktato
2 io kuntreni aŭ sekvigi ion kiel kondiĉon: la aliĝo al la societo kondiĉas la akcepton de ĝia statuto
3 io esti kondiĉo por io: la klareco estas grandparte kondiĉita de la ofteco de la vokaloj ILa la estontecon kondiĉas la pasinteco ILa la alofona variado povas esti kondiĉita de la fonetika aŭ morfologia ĉirkaŭaĵo JWe la refleksoj, kiuj kondiĉas la regadon de lingvo, nombras milionon CPi
4 PSIK modifi la reagon de iu al iu stimulo aŭ situacio: la amaskomunikiloj jam skuis kaj kondiĉis la amas-percepton AGo ➞ kondiĉita reflekso.
kondiĉaro kondiĉoj. ➞ situacio, konstitucio.
packondiĉo ordinare plurale kondiĉo specifita en packontrakto.
senkondiĉa ne dependanta de ia kondiĉo; nepra: senkondiĉa aliĝo senkondiĉa utilo Z konfidi al iu plene kaj senkondiĉe Z