★ĉikan/i

1 Intence fari al iu maljustajn ĝenojn, malagrablaĵojn, malhelpojn, por sentigi al li/ŝi sian superecon: la malnovaj anoj de milita lernejo kutimas ĉikani la nove alvenantajn; la maljuna fraŭlo ĉikanadis siajn najbarojn.

2 Subtilaĉi, pedante diskutaĉi, por venkigi sian malpravan vidpunkton: la advokato ĉikanis la tamen evidentan akuzon. ☞ ĉagreni, intrigi, turmenti. ➞ haro.

3 (ark.) = klaĉi.