PIV 2026 · Artikolo 2731
★ĉikani
★ ĉikani tr
1 intence fari al iu maljustajn ĝenojn, malagrablaĵojn aŭ malhelpojn, por sentigi al tiu sian superecon: la malnovaj anoj de milita lernejo kutimas ĉikani la nove alvenantajn la fratinoj ĉikanis ŝin ĉiamaniere, mokis kaj ŝutis al ŝi la pizojn kaj lentojn en la cindron B se iu nin ĉikanas, ni tute lin ne indulgas Z la maljuna fraŭlo ĉikanadis siajn najbarojn
2 subtilaĉi,pedante diskutaĉi, por venkigi sian malpravan vidpunkton: la advokato ĉikanis la tamen evidentan akuzon ➞ ĉagreni, intrigi, turmenti; haro.
ĉikano ago de ĉikananto: la senfinaj ĉikanoj de la malaltaj oficistoj
ĉikanema havanta inklinon al ĉikanoj: la kontrolo, pli kaj pli ĉikanema, kiun la membroŝtatoj aplikas al la administrado de la buĝetoj MD