PIV 2026 · Artikolo 3377
★doto
★ doto havaĵo, kiun edzino havigas per la edziĝo al sia edzo, aŭ edzo al sia edzino: bela vizaĝo estas duono da doto Z doto koron ne varmigas Z
dota rilata al doto: dotaj havaĵoj
dote kiel doto: ricevi dote MT doni dote al iu FE
doti tr
1 doni doton al iu: li riĉe dotis sian nepinon
dotaĵo tuto de la tolaĵoj, kiujn junulino alportas kiel doton: dum la somero vi devas kudri vian dotaĵon Z
naturdoto tuto de la kvalitoj, kiujn oni kvazaŭ ricevis de la naturo. ➞ naturdono.
naturdotita ĝuanta donojn de la naturo, ne de la kulturo: kiel riĉe mi estas naturdotita! pensis lekanto Z
sendota ne disponanta doton, ekzemple pro malriĉeco de la gepatroj: sendota filino ➞ sendi.