★-eg/

I - Suf. esprimanta plej altan gradon de grandeco aŭ intenseco, ordinare kun specialigo de la ideo enhavata en la radikvorto; belega, ventego, buŝego, pelegi, ridegi; pafilego estis ne pafilo granda, sed tio, kion ni nomas nun kanono. Rim. 1 En kelkaj vortoj tradiciaj (ekz. kortego) aŭ ark-aj (ekz. brulego, pafilego), eg formas novajn leksikajn unuojn, kies signifo distanciĝas de la rad.. Rim. 2 En kelkaj vortoj, eg povas esprimi nuancon de malŝato: buŝego, piedego, ungego (de bestoj); manĝegi, knabego. ☞ et, Rim.

II - Memstare uzata morfemo: