PIV 2026 · Artikolo 3540
★eg
★ egsufikso esprimanta plej altan gradon de grandeco aŭ intenseco, ordinare kun specialigo de la ideo enhavata en la radikvorto. ➞ belega, ventego, buŝego, ridegi, pafilego.
1 En kelkaj vortoj tradiciaj, ekz. kortego, aŭ arĥaikaj, ekz.pafilego, eg formas novan leksikan unuon, kies signifo distanciĝas de la radiko.
2 En kelkaj vortoj, eg povas esprimi nuancon de malŝato: buŝego, piedego, ungego (de besto); manĝegi, knabego.
ega
1 plej forta; plej intensa; ekstrema: ega pluvo VVa ega embaraso SSz ega rapideco CPi
ege en plej forta, plej intensa, aŭ plej ekstrema maniero: ege necesa FSz ege konsternita VVa mi timas, ege timas SSz
egeco plej alta grado: fronte al la impona egeco de la plagoj kiuj amasiĝos sur niaj ekranoj, ni sentas nin kiel infanoj antaŭ la mondo de plenkreskuloj MD ➞ kulmino, paroksismo, zenito.