← Reen al E

PIV · 3541

★egal/a

egal/a
Tute simila, neniel diferencigebla de alia: nomo egala, sed esenco mala Z; la senco de tiu prepozicio estas ĉiam egala Z; en senviva nokto egala sorto ĉiujn unuigos Z; egalaj okazoj; ili sentos, ke ili ĉiuj havas egalan koron, egalajn mensojn, egalajn idealojn, egalajn suferojn k dolorojn Z; ĉiu litero estas parolata ĉiam egale Z; Vi, kiun ĉiuj malsame prezentas, sed ĉiuj egale en koro Vin sentas Z; morto ĉiujn egale atingas Z. Sin. identa. Rim. Kvankam tiu signifo estas la sola donita en U.V., k ofte trovebla ĉe Z, la sekvintaj verkistoj esprimadas ĝin per sam, kio ebligas konfuzon kun la propra senco de tiu ĉi rad..
Havanta unu econ (grandon, dimension, kvanton ks) ne diferencigeblan de la eco de komparataĵo: du kvantoj, se egalaj al tria, estas ankaŭ egalaj inter si; kolektu al vi militistaron egalan al tiu, kiu falis, k ĉevalojn nombregale al tiuj ĉevaloj X; nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al X (saĝo); ni havas egalan rajton uzi la «ĉi» antaŭ aŭ post la pronomo Z; mi faris al vi grandan nomon, egalan al la nomoj de la potenculoj X; ne ĉiuj havas egalan feliĉon Z; li havas neniun egalan al si Z; batali kun egalaj armiloj, ŝancoj; ĉiuj de egala longo? Z; al ĉiuj egale apartenanta lingvo Z; iri egale kun iu Z (egalpaŝe); via propono estas egale bona.
Prezentanta partojn ne diferencajn unu de la aliaj: promeni per egala paŝado B; kanti per egala voĉo B; egala humoro, pulso; montri animon egalan en la malsukcesoj; li ĉiam restas egala al si mem. konstanta, senŝanĝa, unuforma.
Prezentanta tian similecon kun alia, ke oni ne havas motivon preferi unu al alia: ĉu sidi, ĉu promeni, tio estas egala por mi; en tiaj okazoj ni uzus la finiĝon «n» tute egale, ĉu ia prepozicio starus aŭ ne Z; egale, ĉu vi estas riĉa aŭ senhava Z. indiferenta.
egali (tr) Esti egala al: kiu ŝteliston regalas, mem ŝteliston egalas Z; suspekto pruvon ne egalas Z; tri okonoj egalas ses deksesonojn; (abs) kapoj diferencas, kranioj egalas Z; kiam nokto vualas, ĉiuj koloroj egalas Z.
egalaĵo Matematika esprimo asertanta, ke du kvantoj estas egalaj. ekvacio, identaĵo.
egaleco. Eco de tio, kio estas egala: signo de egaleco aŭ egalsigno («=»); la egaleco de ĉiuj civitanoj antaŭ la leĝo, antaŭ la impostoj.
egaligi. Fari ion egala: egaligi la ŝancojn inter ludantoj; egaligi la profitojn; al kiu do vi volas egaligi min, ke mi estu simila al li? X; por ne egaligi min kun li en perfekteco Z.
egaligilo Aparato por kompensi la distordon de frekvenco en sonsistemoj.
egaliĝi. Iĝi egala: homo egaliĝas al bruto buĉota X.
egalulo. Iu egala al alia: esti juĝata de siaj egaluloj. samrangulo, samspeca, siaspeculo.
malegala. Diversa: la nuancoj de unu sama sono en malegalaj lingvoj estas tiel multaj Z; por eviti malegalan komprenadon de la samaj sonoj Z; havi alfabetojn malegalajn Z.
neegala. Ne estanta egala 2, 3, 4: neegalaj ŝancoj, veturoj; ĉe tiu neegala veto mi venkos Z; neegalaj peziloj, neegalaj mezuroj estas abomenaĵo X. falsa.
neegalaĵo Matematika esprimo asertanta, ke du kvantoj havas inter si unu el la rilatoj <, >, ≤, ≥, ≠.
neegaleco
Foresto de egaleco.
🅢 Manko de samaj vivkondiĉoj k vivŝancoj de grupoj en iu socio.
senegala. Unika, nekomparebla kun alia: li kuris kun senegala rapideco.
randegaligi. Fortranĉi, forbruligi, forpoluri la elstaraĵojn ĉe la rando de objekto.
valoregali. Esti egala pri valoro: ne valoregalas al ĝi (saĝo) topazo el Etiopujo X.