element¹o

1 Unu el la kvar fundamentaj substancoj (aero, fajro, akvo k tero), kiuj laŭ kredo de la antikvuloj konsistigis la universon.

2 Unu el tiuj kvar substancoj, rigardata kiel medio taŭga por la vivo: ĉiuj anasidoj sentis sin bone en la malseka elemento ^Z; tie supre (en la salono) mi ne estas en mia elemento ^Z.

3 Ĉiu el la grandaj naturfortoj (vento, maro k.a.): la elementoj, kiuj ekstere sovaĝas ^Z; (f) antaŭ ĉio, ĉu ŝi estos kapabla mem venki la elementojn malamikajn, fari ĝustan uzon el la elementoj amikaj? ^Z.

4 Substanco, supozita simpla k konsistanta el samsubstancaj eroj: Ⓚ oni konas 109 kemiajn elementojn. ➞ Mendelevo.

5 Ĉiu el la konsistigaj eroj de tutaĵo: vortoj estas la elementoj de parolo; la intelektaj elementoj de la socio; fremdaj elementoj alfluis en la landon ^B; (kompata emo) enhavas en si elementon de necerteco ^Z. ☞ komponanto 1.

6 Ĉiu el la plej necesaj k plej simplaj principoj de scienco, per kiuj oni komencas la instruadon pri ĝi: elementoj de fonetiko, gramatiko, fiziko.

7 ⏚ Ĉiu el la paroj (zinko k kupro, aŭ zinko k karbo), kiu produktas elektron en pilo; ĉiu el la paroj da platoj, kiu amasigas k reliveras elektron en akumulatoro.

8 ∆ (pp aro) Ĉiu objekto (aĵo, ero, ento) apartenanta al la aro.