★feĉ/o

1 Ŝlimeca substanco, kiu formiĝas en likvo, precipe alkohola, k malrapide surfundiĝas: biera ^Z, vina feĉo; sur la ĉaro de Tespis ĝi sidis k frapadis per la nigraj feĉogutantaj flugiloj ^Z (trempitaj en la vino); la vino ŝaŭmas, plena de aromaĵo, sed nur ĝian feĉon elsuĉos la malvirtuloj ^X; (f) Moab […] ripozadis sur sia feĉo ^X. ☞ rekremento, sedimento. Rim. Ne uzu feĉo anst. gisto.

2 (f) Plej malbona malestiminda parto de io: la feĉo de la homaro.