PIV 2026 · Artikolo 6197

★honti

Litero H★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 11
  1. honta
  2. honto
  3. hontem/a
  4. hontig/a
  5. hontig/i
  6. hontind/a
  7. hontind/aĵ/o
  8. sekshonto
  9. senhonta
  10. senhontec/o
  11. senhontul/o
★ honti ntr senti kulpon aŭ embarason pro malhonora, malbona aŭ maldeca ago, penso k.s.: ili ambaŭ estis nudaj, kaj ili ne hontis MT honti je misfaro honti pro mensogo li hontis pri sia malvenko Z honti antaŭ iu ĉu vi ne hontas peti almozojn? Z ŝi hontis, ke ŝi havas kiel patrinon tian almozulan virinon kun infinitivo ĉu vi ne hontas peti almozojn? Z
(malofte) kun N-finaĵo anstataŭ je eble ŝi hontis siajn larmojn Z kiu hontas nenion, ne timas Dion Z nenie honti sian vizaĝon ĝuste estas la plej ĉefa kaj fundamenta eco de la propra digno OE
1 Oni praktike neniam uzas pasivajn participojn de honti. La verbo sekve prefere estu rigardata kiel netransitiva. Sed oni ja uzas hontinda.
honta
1 hontoplena: honta mieno
2 (arĥaismo) rilata al seksorganoj: ŝi etendos sian manon kaj kaptos lian hontan parton MT
honto
1 sento de hontanto: ruĝiĝi de honto FE svenante pro honto B eksenti la honton petadi la vizaĝo de Mario ekflamis per honto kaj indigno Z esprimo de premanta honto Z kie timo, tie honto Z granda senharaĵo, kiun li pro malvera honto kaŝis Z
2 io, pri kio oni devas aŭ devus honti: estus simple honto rakonti pri li Z lia honto ne elviŝiĝas MT li estas la honto de sia familio mi ne transvivos tiun ĉi honton tia respondo estas vera honto! malkovriĝos via nudaĵo, kaj montriĝos via honto MT ➞ malhonoro, malgloro, makulo.
hontema hontanta facile kaj plej ofte senkaŭze: tiu timema kaj hontema knabino ruĝiĝas antaŭ ĉiu nekonata persono ➞ pudoro.
hontiga kaŭzanta honton: profunde hontiga penso Z
hontigi fari, ke iu hontu: kunulo de malĉastuloj hontigas sian patron MT inter la garboj lasu ŝin kolekti, kaj ne hontigu ŝin MT mi hontigos hodiaŭ la taĉmentojn de Izrael MT ne kaŝu vin honte, ĉar vi ne estos hontigata MT
hontinda tia, ke oni devas honti pri tio: filo hontinda MT hontinda riproĉo MT
hontindaĵo hontinda afero: ni fariĝis hontindaĵo por niaj najbaroj MT ili vidos vian tutan hontindaĵon hontan parton MT
sekshonto pudoro.
senhonta (ĝenerale malŝate) ne facile sentanta honton, aŭ ne montranta ĝin: senhonta virino senhonta vizaĝo senhonte mensogi ➞ malmodesta.
senhonteco (ĝenerale malŝate) eco de iu, kiu ne sentas aŭ montras honton: ilin konvinki pri la senhonteco de ilia filino Z
senhontulo (ĝenerale malŝate) homo, kiu ne sentas aŭ ne montras honton: mi neniam sukcesos elmontri la kulpecon de mia senhontulino Z ➞ cinika, impertinenta.