★ja

★ja. Partikulo, uzata por akcenti, emfazi la realecon de ideo entenata en frazo aŭ en vorto: tio ne estas ja peko, ne povas esti peko! ^Z; nu, vi ja estas virinoj! ^Z; sed ni ja scias, ke da lingvoj ekzistas tre multe ^Z; sed tie la vivo estos ja tute alia ^Z; sed mi ja mem venis al tiuj ideoj ^Z; de la tago restas ja ankoraŭ multe ^X; mi k Marta ni konas ja nin de la infaneco ^Z; se vi ne havos per kio pagi, oni ja prenos vian litaĵon de sub vi ^X. Rim. Nur por aparta forta efekto Z. metis ja en la komenco de frazo: ja se vi agos bone vi estos forta! ^X, ja la ĉielo ne povas vin ampleksi! ^X. ☞ sendube, efektive. ➞ jes.