★ kartav/i ntrprononci iujn konsonantojn, kaj precipe
r,
rulante ilin en la fundo de la gorĝo:
la prononcmaniero estis tiu de suduloj, kiuj kutimas milde kartavi AFu ➞ blezi 1, lispi 1.
kartava tia, kiel la prononco de iu, kiu kartavas: aŭdiĝis kolere kartava voĉo Z [R] estas kartave prononcata FBo