PIV Reta Vortaro

PIV 2020 · 7876

kler/a. Kapabla, per ĝusta uzado de akiritaj scioj, klare juĝi k bone taksi la aferojn: oni povas esti instruita k ne klera; ilia ellernado por homo iomete klera estas afero eksterordinare facila ; pentri ion, kio montrus talenton grandan k kleran ; ni konis lin kiel homon tre kleran, saĝan, bonegan lingviston ; klera despotismo (idealo de iuj filozofoj en la 18a ).

klereco. Eco de iu klera: saĝuloj estas kronataj de klereco ; observi la ĝustan mezuron estas arto, kiu montras altan klerecon ; malalta grado de artista klereco ; lia profunda k vasta klereco ; kun via preskaŭ nenia muzika klereco ; sciencon oni ne mendas, klerecon oni ne vendas ; nun finiĝas mia klereco ( latino).

klerigi. Fari iun klera: oni elsendis lin por klerigi la popolon en la provincoj ; instruistoj, kiuj klerigos la menson de mia filino ; talento ne sole natura, sed ankaŭ klerigita ; kleriganto de la junularo ;

kleriĝi. Iĝi klera: mi decidis labori, kiom mi povas, por mia kleriĝo . eduki, instrui, kulturi.

klerigado. Agado por klerigi: la ministro pri publika klerigado.

klerismo. Movado en la 18a , kiu celis disvastigi la lumojn de la racio: Voltero, Jozefo la dua estis adeptoj de la klerismo.

klerulo. Homo klera. ĝentlemano, humanisto, kavaliro.

malklera. Tute ne havanta klerecon: malklera rusa servisto ; mi estas la plej malklera homo k homan prudenton mi ne posedas ; (trovi en provinco) mallumon de malklereco ; tio povas elvoki ridon ĉe la malkleruloj, sed la kompetentan homon ĝi forte ĉagrenos .

senklera. Ne havanta klerecon: malriĉaj k senkleraj vilaĝanoj ; lernantino, kiu kaptas la malgajan sekreton de senklereco de sia instruantino ; tiam mi estis senklerulo, […] kiel bruto . barbaro, krudulo.