PIV · 8166
kompleks/a
kompleks/a Z
1 Enhavanta en si plurajn malsamajn elementojn; malsimpla: kompleksa ideo, demando, karaktero; kompleksaj verbotempoj (formitaj per «esti» k participo). ☞ malsimpla.
2 ∆ (pp nombro) Havanta la formon a+ib kun reelaj nombroj a k b, kie i estas la imaginara unuo (unu el la radikoj de −1).
komplekso
1 Tutaĵo da malsamaĵoj, unuigitaj por unu sama celo: la vivo estas komplekso da fortoj, batalantaj kontraŭ la morto; loĝkomplekso (☞ dombloko).
2 ∆ Sistemo kun objektoj k bildigoj inter ili: en la algebra topologio oni studas kompleksojn konstruitajn el ĉenoj.
3 Ψ Nekonscia strukturita grupo de spertospuroj, memoraĵoj, imagaĵoj, sentoj k inklinoj, posedanta emocian etoson k ian memstarecon, k influanta la psikan vivon sen kompreno de ĝia rolo fare de la subjekto: la komplekso de Edipo (seksimpulso de la knabeto al la patrino, miksita kun malamo al la patro). ➞ malplivaloreco.
4 ⚕ morba komplekso. Tuto de la malsanecaj fenomenoj, percepteblaj aŭ ne.
komplekseco. Eco de io kompleksa.