PIV 2026 · Artikolo 8216

★kondamni

Litero K★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 5
  1. kondamno
  2. kondamnind/a
  3. kondamnit/o
  4. malkondamni
  5. mortkondamni
★ kondamni tr
1 JURO juĝe deklari iun kulpa kaj difini la merititan punon: kondamni iun al monpuno MT kondamni iun al morto kondamni iun al la juĝkostoj voktoj, kiuj povis kondamni malriĉulon pro plej malgranda eraro al perdo de lia kampo Z mi estas kondamnita de Dio longan tempon
Vagadi en la nokto Z
(figurasence) mi estis kondamnita de la malsano resti du semajnojn en la lito ĉiuj niaj tiucelaj projektoj estas kondamnitaj al malsukceso viaj kalkuloj estas kondamnitaj al malĝusteco neeviteble aŭ nepre malĝustaj
➞ verdikti; damni.
2 deklari ion puninda: la kodo kondamnas la malveran ateston estas agoj, kiujn la moralo kondamnas, sed kiujn ne kondamnas la leĝo
3 deklari iun malprava aŭ ion riproĉinda: ne aŭskultinte, ne kondamnu Z ne kondamnu alian, oni vin ne kondamnos Z kondamni projekton kondamni parolon malican vi kondamnas vin mem per tiu konfeso tiu doktrino estas kondamnita de la faktoj, de siaj propraj sekvoj
kondamno ago kondamni kaj ties rezulto: ili aŭskultis sian kondamnon en plena silento
kondamninda tia, ke oni devas ĝin kondamni: kondamninda amo Z kondamninda konduto Z ĉu io kondamninda en ĉi tiu simpla logika sugesto? GLe
kondamnito iu, kiun oni kondamnis: komunjura kondamnito politika kondamnito
malkondamni tr deklari iun senkulpa. Sin. absolvi 2.
mortkondamni tr kondamni iun al morto: Dio elmetis nin, la apostolojn, kiel mortkondamnitajn NT