PIV 2026 · Artikolo 8768
★kruda
★ kruda
1 tia, kia la naturo ĝin produktis; konservanta sian primitivan staton; nek prilaborita nek preparita nek kulturita: KUIR kruda frukto kruda viando ne kuirita kruda lano kruda silko Z kruda pelto Z kruda ledo kruda marmoro ne polurita kruda diamanto ne facetita kruda sukero ne rafinita kruda tolo ankoraŭ ne lavita kruda grundo ne plugita kruda fero fandfero la krudaj odoroj de la tero kaj akvo nuda kaj kruda, sen groŝo en poŝo Z la montoj aspektas pli krude Z ➞ sovaĝa.
2 forte kaj malagrable impresanta la sensojn pro neperfekta laboriteco aŭ pro ne sufiĉa harmonio; malmilda, neharmonia aŭ maldelikata: kruda koloro kruda kontrasto kruda vino kruda voĉo kolero faras la vizaĝon pli kruda kruda skizo kruda stilo kruda kanto en la sono de lia voĉo estis aŭdebla io kruda, preskaŭ malrespekta B
3 dolorige impresanta la sensojn pro senbrida fortego aŭ sovaĝa intenseco; apenaŭ tolerebla; malmildega: ili laboros kontraŭ tiuj krudaj fortoj de la naturo Z la senmova, kruda aero de vintro premas ĉion B krudaj aŭtunaj nebuloj Z kruda vintra tago Z regis kruda, malseka, ventega vetero Z kruda kolero kruda vorto kruda movo kruda puŝo la kruda tumulto de la batalo Z ĉion krude rompi Z ne tro krude, ne tro multe per unu fojo Z
4 ne mildigita de civiliza kulturo; brute instinkta; malklera, malĝentilega aŭ havanta vulgaran animon: krudaj sovaĝaj soldatoj Z la sento de hereda aristokrato koncerne krudan kampulon Z kruda karaktero kruda ruzaĵo kruda insulto kruda eraro plej kruda superstiĉo sufokas nin B kruda nescio
krudaĵo
1 ankoraŭ ne prilaborita materialo, kiun oni uzadas en fabrikado.
2 KUIR nekuirita frukto, legomo aŭ viando, preparita por manĝo.
krudeco eco de io aŭ iu kruda: la krudeco de ies manieroj la krudeco de ies stilo la krudeco de ies ŝercoj la krudeco de ies genio
krudulo iu needukita aŭ neĝentila: se vi krudulon iom karesos, li al si ĉion permesos Z plej kuirita kampulo ĉiam restos krudulo Z Sin. maldelikatulo.
malkruda delikata, rafinita aŭ prilaborita.