PIV 2026 · Artikolo 8922
★kutimi
Derivaĵoj en la artikolo 16
★ kutimi kun infinitivo; al aŭ tr
1 havi fortan emon al ia ago pro ofta ripetado: mi ne kutimas tiel frue enlitiĝi SSz ŝi ne kutimis, ke oni ŝin suspektu Z li jam kutimas al la glavo kaj lanco B
2 (arĥaismo) = alkutimiĝi: vi veturas sur simpla veturilo?
Jes, mi kutimis mi alkutimiĝis, do nun kutimas Z kiu kutimis ĉion juĝi, nenie povas rifuĝi Z nun, kiam ni kutimis je la leĝoj de nia lingvo, ni povas Z
Jes, mi kutimis mi alkutimiĝis, do nun kutimas Z kiu kutimis ĉion juĝi, nenie povas rifuĝi Z nun, kiam ni kutimis je la leĝoj de nia lingvo, ni povas Z
kutima rezultanta de kutimo; ordinara: la akcento kutima de vorto Z kutima okupo kutima gesto li perdis sian kutiman trankvilecon
kutime laŭ kutimo: kiu mensogas kutime, mensogas sentime Z estas ĉe vi kutime, ke mi liberigu al vi unu malliberulon dum la Pasko NT
kutimo
1 inklino fari ian agon, akirita pro ofta ripetado de tiu ago: la homo estas sklavo de la kutimo Z kutimo estas dua naturo Z li havis ĉiam la kutimon, paroladi Z la mastro faris al si la kutimon ne doni kandelojn Z en la aŭtunaj kaj vintraj vesperoj vi havis la kutimon kune legi Z
kutimigi igi iun kutimi: kutimigi infanon al akurateco kutimigi sklavon al dorlotiĝado MT la mizero kutimigis lin levi sin el la lito tre frue Z nomoj geografiaj, kiuj ne povas esperi baldaŭ kutimigi la publikon al sia formo Z kutimigadi iun, ke li faru ion
kutimiĝi alkutimiĝi: estus tre bone, se la esperantistoj kutimiĝus montri sian sindonecon ne al mi sed al siaj regantaj institucioj Z homoj, kiuj kutimiĝis al la fakto esti malsamaj ol la plimulto CPi
alkutimiĝi akiri kutimon: post kelka praktiko oni tiel facile alkutimiĝas al la uzado de «vi», ke Z sed al tio oni estis alkutimiĝintaj Z ŝi ankaŭ ne povis alkutimiĝi al la penso, ke Z estus bone, se ni alkutimiĝus en ĉiuj okazoj dubaj preferi la nominativon Z Sin. kutimiĝi.
alkutimiĝo
1 akiro de kutimo: post alkutimiĝo doloras disiĝo Z
2 MEDI iompostioma tolero de medikamento aŭ veneno, kiun oni povas preni en pli kaj pli granda kvanto.
dekutimigi senigi iun je kutimo: dekutimigi malsanulon je la tabakuzado
dekutimiĝi perdi kutimon. Sin. malkutimiĝi.
ekskutima estinta iam en kutimo, sed ne plu.
eksterkutima eksterordinara, malofta.
kontraŭkutima nekongrua kun la kutimo: ĉar la vorto «ĝi» enhavas en si ion malaltigan (kaj ankaŭ kontraŭkutiman) Z
malkutimi
1 ne kutimi; ne havi kutimon: mi malkutimas danci
2 esti malkutima: vizitantoj miras, kiam ili vidas katedron , ĉar tio malkutimas en ortodoksaj preĝejoj OE
malkutimiĝi dekutimiĝi.
miskutimo maldezirinda kutimo: kritiki malvirtojn, miskutimojn aŭ simple la stultecon de la homoj NRu
nekutima tia, ke oni ĝin ne kutimas: li ekparolis kun nekutima malvarmeco