PIV 2026 · Artikolo 8977
★kvieta
Derivaĵoj en la artikolo 12
★ kvieta
1 io tia, ke ĝi ne ekscitas la sensojn aŭ ne perturbas la ripozon: la sanktej’ kvieta de l’ diino Z la kvietaj akvoj ŝiras la bordon B kvieta pluvo falis sur ilin el la ĉielo Z en la kvieta fajro de la diamanto kuŝis mira sorĉo kvieta nokto kvieta vento kvieta strato senbrua kvieta lumo nelaciga kvieta kamparo ➞ milda, serena, trankvila.
2 iu ne montranta ekscitecon; havanta nepasian kaj pacan aspekton: kvieta vizaĝo kvieta gajeco senmalica kvieta malĝojo ne senespera B la faraono rimarkis en ili inteligentecon kaj kvietan energion B longe Mi silentis, estis kvieta, kaj detenis Min MT leono kuŝis kvieta en la kaĝo ➞ milda, trankvila 1.
3 iu nekolerema aŭ ne facile incitebla; pacema; malsovaĝa: kvieta homo kvieta besto
kviete en kvieta maniero:
1 akvo , kiu fluas kviete MT post krioj kaj blekoj fariĝis kviete
2 kviete paŝi kviete paroli preni kviete la manon de iu Z bestaro multnombra kviete manĝas sur kampo senombra dolĉa ripozo, kviete silenta, regas denove en mia koro
kvieto, kvieteco stato de io aŭ iu kvieta:
1 la kvieteco de la nokto karesis la animon
2 mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon MT lia kvieteco estis admirinda
3 post tiom da jaroj da rasismaj ekscitadoj, la homaro ankoraŭ ne retrovis sian kvieton
kvietiga tia, ke ĝi kvietigas: kvietiga medikamento por ebligi ripozon
kvietigi
1 fari iun aŭ ion kvieta: pluveto kvietigas ventegon kvietigi doloron kvietigi soifon milda respondo kvietigas koleron MT kvietigi ies timojn kvietigi skrupulojn ŝia spirito, kvietigita de trankvileco kaj vigligita de espero, fortigis la korpon Z pacienculo kvietigas disputon MT kun granda malfacilo kvietigis mi lian furiozon Z
2 malsovaĝigi iun aŭ ion: kvietigi serpentojn
kvietigaĵo kvietiga medikamento. ➞ trankviligaĵo.
kvietigilo TELE cirkvito, kiu aŭtomate malŝaltas bruon en ricevilo dum periodoj, kiam neniu signalo estas detektata.
kvietigisto iu, kiu metie kvietigas: kvietigisto de sovaĝaj bestoj
kvietiĝi iĝi kvieta: la vento kvietiĝis Z la pluvo iom kvietiĝis Z kiam tiu kispluvego iom kvietiĝis lia entuziasmo rapide kvietiĝis Lia kolero ne kvietiĝis MT la gratulo estu ... vi komprenas? Ne esperu kvietiĝi liberiĝi de gratulodevo per ia sekigita sturgeto aŭ per konuso da sukero Z
kvietismo KRIS mistika doktrino, kiu metas la perfektecon de homo en neniiĝo de sia volo en Dion, kaj en vivo de pasiva medito.
malkvieta
1 tia, ke ĝi perturbas la sensojn, la ripozon aŭ la silenton: la maro estas iom malkvieta Z malkvieta vento MT
2 ekscitita, malmodera aŭ ekkolerema: malkvieta pasio malkvieta spirito malkvieta popolamaso ofte la maro leviĝas malkviete kaj alte, sed la homa koro ankoraŭ pli malkviete Z
nekvietigebla tia, ke oni ne povas tiun kvietigi: kiam atakis lin lia nigra spirito, li fariĝadis nekvietigebla kaj kuradis tra la arbaro Z