PIV 2026 · Artikolo 13459
★rifuĝi
Derivaĵoj en la artikolo 3
★ rifuĝi ntr serĉi ie, aŭ ĉe iu, protekton kontraŭ danĝero, persekuto, malfacilaĵoj: rifuĝi en eksterlando dum revolucio la banditoj postsekvis lin, sed li rifuĝis en policejo de la tentoj de la vivo ŝi rifuĝis en monaĥinejo la infano rifuĝis apud la patrino per tima salt’ rifuĝis nun de sia reĝo la popol’ de l’ ranoj KKa
(figurasence) kiu kutimis ĉion juĝi, nenie povas rifuĝi kontraŭ la kritikoj Z BUDH mi rifuĝas en Budho, en la Darmo kaj en la Komunumo kredkonfeso ĉe Vi mi rifuĝas MT sub liaj flugiloj vi rifuĝos MT
➞ fuĝi, saviĝi. 1 Ne uzu rifuĝi en la senco de forkuri.
rifuĝo protekto aŭ ŝirmo, kiun oni serĉas ie aŭ ĉe iu: la rabistoj ricevis ĉe ni rifuĝon Z aranĝu al vi la urbojn de rifuĝo MT granda estas la mondo, sed rifuĝon ne donas pro indiferenteco Z (figurasence) lasu min havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj MT vi estis por mi defendo kaj rifuĝo en la tago de mia malfeliĉo MT ➞ azilo, haveno, oazo.
rifuĝejo
1 loko, kie oni rifuĝas: en via dom’ mi trovis rifuĝejon Z David kun siaj homoj iris en la rifuĝejon MT (figurasence) Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj MT
2 azilo por senhavuloj, senfamiliaj infanoj k.s.: la knabineton oni akceptis en rifuĝejon Z
3 EKOL terspaco, en kiu biocenozoj rifuĝas okaze de drasta klimata ŝanĝiĝo, ĉar ili povas tie plu vivi: mediteraneaj landoj estis rifuĝejo por mezvarmejaj bestoj kaj plantoj dum glaciepokoj ➞ relikvo 2.
4 SPOR ŝirmejo por grimpistoj en la altaj montoj.
5 TRAF iom elstara loketo ĉirkaŭita de ŝtona bordero, sur mezo de urba ŝoseo, por faciligi al la piedirantoj la transpason.
➞ haveno.