PIV 2026 · Artikolo 13725
★sako
Derivaĵoj en la artikolo 26
★ sako
1 granda ujo el maldelikata teksaĵo (kanabo, juto k.s.), formita el du pecoj, kunkudritaj malsupre kaj ĉe la flankoj sed liberaj supre, uzata por enteni ŝutaĵojn: sako malplena sin rekte ne tenas Z se sako tro pleniĝas, ĝi baldaŭ disŝiriĝas Z sakon kun truo vi neniam plenigos Z Jozef ordonis plenigi iliajn sakojn per greno MT ➞ korbo, ĵaro; sakforma.
2 sako 1 rigardata kiel proksimuma mezurilo: aĉeti tri sakojn da terpomoj, du sakojn da karbo vendi kafon po sakoj
3 ujo el papero, ledo, plasto k.s., kun diversaj formoj kaj dimensioj sed kun unu sola aperturo, uzata por enteni iajn aĵojn: sako de almozulo sako de maristo sako de lernejano sako de fiŝisto pli kostas la sako, ol la tuta pako Z en unu sako du katoj, ĉiam mordoj kaj gratoj Z (figurasence) aĉeti katon en sako ne vidinte la aĉetaĵon
4 (striktasence) sako 3 uzata por teni monerojn: vortoj sakon ne plenigas Z sako ne sonas — amiko ne konas Z edziĝo pro amo flamanta al la sako sonanta Z
sakaĵo BIBL vesto de pentanto, el nigraj kaproharoj (el kiuj estis teksitaj antikvaj sakoj): sakaĵon mi kudris sur mian korpon MT Mi metos sakaĵon sur ĉiujn lumbojn kaj kalvon sur ĉiun kapon MT la reĝo kovris sin per sakaĵo, kaj sidiĝis sur cindro MT zonu vin per sakaĵo MT
saketo malgranda sako por enteni diversajn aĵojn: saketo da bombonoj ŝi portis sian kudrilaron en eleganta saketo ne portu monujon, nek saketon, nek ŝuojn NT
almozosako sako, en kiun almozulo metas la ricevitaĵojn.
ĉasosakosako, en kiun la ĉasistoj metas sian ĉasaĵon.
dormosako longa sako, ordinare remburita, en kiun oni sin ŝovas por dormi dum kampado aŭ vojaĝado. Sin. litsako.
dorsosako sako kun du rimenoj, kiun oni portas surdorse: la kvar infanoj pakis siajn dorsosakojn kaj ekipis sin por tranokti ekstere SEn Ajna komencis fosi en sia dorsosako kaj disdonis pomojn SEn mi ripozigos miajn brakojn, tenante la rimenojn de mia dorsosako DCu ➞ tornistro.
dusako
1 longa sako fermita ĉe ambaŭ ekstremaĵoj, kun malfermo en la mezo. Sin. bisako.
2 paro da selsakoj ligitaj inter si: li mem ĉion portis en delikat-ŝtofa dusako, kiu kuŝis sur la gropo de la ĉevalo FDi bicikla toldusako WeY
ensakigi enmeti ion en sakon: ensakigi grenon
fel1sako felo de kapro, ŝafo k.s., de kiu oni kunkudris la truojn de la membroj, lasante libera la aperturon de la kolo, por enteni likvon: konsumiĝis la akvo de la felsako MT ŝi malfermis felsakon kun lakto MT vino, kiun oni enverŝis el gudrita felsako Z
kovrilsako tola aŭ kotona ŝanĝebla sako, en kiun oni metas litkovrilon kaj kiu anstataŭas supran littukon.
kromsako aldona sako, kiun oni portas flanke per transŝultra rimeno.
kusensako kusentego.
larmosako ANAT cilindra sako en la baza kaj interna parto de la orbito 1, kie kolektiĝas larmoj. Sin. dakriocisto.
litsako dormosako.
mansako ujo, kiun virinoj portas ordinare surŝultre, foje sub la brako aŭ en la mano, kaj kiu servas al ili kiel poŝo: ŝi surmetas sian pluvmantelon, prenas sian mansakon kaj eliras GMi Sin. mansaketo.
paksako sako por enpaki: li enligis sian tutan monon en ŝian antaŭtukon, prenis ĝin sur la dorson, kiel paksakon Z
polensako BOTA ujo, en kiu formiĝas poleno: ĉe la semplantoj ĝenerale troviĝas kvar polensakoj en la antero Sin. polenujo.
poŝtosako sako, en kiu la poŝtistoj transportas la poŝtaĵojn.
sel1sako sako pendanta sur la dorso de ĉevalo aŭ super la malantaŭa rado de biciklo aŭ motorciklo. ➞ dusako.
spermosako ZOOL ĉe iuj senvertebruloj kaj iuj amfibioj speco de sako enhavanta kungluitajn spermatozoojn, liberigita de la virseksulo aŭ apude aŭ interne de la ino.
sporsako asko.
testiksako ANAT skroto.
vojaĝosako, vojaĝsako sako por transporti objektojn kun si dum vojaĝo: peco el verda lino uzata kiel vojaĝosako FDi la libiano malfermis la vojaĝsakon, kiu staris sub la antaŭa seĝo CPi ➞ kofro.