PIV 2026 · Artikolo 1377
★aŭdi
Derivaĵoj en la artikolo 15
★ aŭdi tr
1 percepti sonon per la oreloj: aŭdi pafon Z aŭdi ektondron aŭdi ĝemon B sed mi aŭdas iun. Ĉu ĝi ne estas mia edzino? Z ŝi aŭdis la nomojn de siaj karaj kaj parencoj en akompano de tiu beno, kiun oni uzas por mortintoj Z tamen mi aŭdis en Holando kantadon ankoraŭ multe pli bonan Z ĉu vi aŭdas la birdojn kanti? ĉu oni jam aŭdis ion tian? bojas hundido, kiel ĝi aŭdas de hundoj Z viroj , kies sola nomo, aŭdata plezure de malriĉuloj la tiranojn paligas Z teraj vertebruloj aŭdas per oreloj, fiŝoj kaj senvertebruloj per aliaj organoj aŭdi bone aŭdi malbone mi estas kiel surdulo kaj ne aŭdas MT orelojn ili la idoloj havas, sed ne aŭdas MT
2 atenti aŭ rimarki ion esprimatan per sonoj: aŭdi predikon aŭdi operon aŭdi meson aŭdu, mi promesas al vi, ke Z vi aŭdis, kiel ŝi nin traktas? Z ne aŭdu vian sklavon malbenanta vin MT ➞ aŭskulti.
3 ekscii per onidiro: mi kore ekĝojis, kiam mi aŭdis pri la edziĝo Z mi, kiu rakontas la historion, aŭdis ĝin de la paseroj Z oni aŭdas belajn aferojn pri vi! mi neniam antaŭe aŭdis pri ĝi Z mi aŭdis pri vi, ke la spirito de la dioj estas en vi MT li aŭdis ĉion, kiel agas liaj filoj , kaj ke ili kuŝas kun la virinoj MT (figurasence) mi nenion aŭdis de li ne ricevis leteron de li
4 BIBL elaŭdi.
aŭda rilata al aŭdado: la aŭda sento aŭda organo aŭda tubo aŭdaj ostetoj
aŭdo sonpercepto: unu vido taŭgas pli ol dek aŭdoj Z
aŭdado la senso, per kiu ni perceptas sonojn: se la tuta korpo estus okulo, kie estus la aŭdado? NT la 5 sentoj estas la aŭdado, gustumado Z lia aŭdado estas iom difektita Sin. aŭdsenso.
aŭdanto iu, kiu aŭdas: tiel li parolis kaj la aŭdantoj miris parolanto semas, aŭdanto rikoltas Z
aŭdebla perceptebla per la aŭdsenso: laŭte kaj bone aŭdeble li anoncis Z
aŭdigi igi ion aŭdata: li ne povis aŭdigi sian voĉon pro la tumulto nun ankaŭ la viva najtingalo devas ion aŭdigi Z la tondro aŭdigadis brue frapon post frapo Z
aŭdilo aparato transformanta elektran kurenton en sonondojn aŭdeblajn nur kontakte kun (aŭ tute proksime al) la orelo. Sin. aŭskultilo 1. ➞ kapaŭdilo, aŭdparolilo, laŭtparolilo.
disaŭdigi
1 (malofte) aŭdigi ion en pluraj direktoj: du orkestroj disaŭdigas en la parko sonojn de bravuraj melodioj VVa
2 TELE dissendi novaĵojn, muzikon k.s. al uzantoj de radioricevilo aŭ retkonektita komputilo aŭ poŝtelefono: disaŭdigi teatraĵon disaŭdigi la ceremoniojn de la kronado la malfermo de la Esperanta kongreso estos disaŭdigata de la nacia sendostacio
disaŭdigo, disaŭdigado TELE dissendado de radio-programoj: en Pollando, eblis kapti disaŭdigojn el Ĉinio, Aŭstrio kaj Italio Ko temas pri disaŭdigado per la internaciaj ondoj de Radio Havano, publikserva ŝtata radio mallongonda MGu la Esperantodisaŭdigo aŭdeblas kaj legeblas en ĉiu angulo de la mondo per la retejo RE! ➞ surondigo.
elaŭdi atenti peton de iu kaj ĝin plenumi: kaj Dio elaŭdis ŝin kaj malŝlosis ŝian uteron MT tiu grandega deziro plenumiĝis, kvazaŭ iu alta estaĵo elaŭdis mian elkoran peton UMa Sin. aŭdi 4.
kap1aŭdilo
1 aparato kun du aŭdiloj portataj sur aŭ en la oreloj, eventuale kunligitaj per rimeno super la kapo: instalaĵo kun kapaŭdiloj, per kiuj oni efektivigos interpretadon en plurajn lingvojn JMI
2 ĉiu el la du aŭdiloj de kapaŭdilo 1.
Sin. kapaŭskultilo.misaŭdi erare aŭdi ion, kio ne estis dirita: li misaŭdis mian respondon kaj kredis sin insultita ĉu mi misaŭdis, aŭ ĉu vi diris, ke Eriko iris al Hispanujo? SEn
neaŭdebla tia, ke oni ne povas ĝin aŭdi: la tonoj fariĝis neaŭdeblaj pro la vento Z la oratoro riskas esti neaŭdebla de la plej malproksimaj aŭskultantoj ILa
neaŭdita ankoraŭ ne aŭdita, ĉar eksterordinara: mortigo plej malnobla,Terura, nenatura, neaŭdita Z tio ĉi estis neaŭdita, nekredebla moko de la sorto FK