← Reen al T

PIV · 16080

★trotuar/o

trotuar/o. Irejo, ordinare tegita per ŝtonplatoj aŭ bitumo, rezervita por piedirantoj ambaŭflanke de strato aŭ ŝoseo: kelke da personoj okupas la tutan larĝon de la trotuaro Z; ŝi desaltis de la trotuaro Z.  defluilo, kanaleto.
trotuari, trotuarumi (fm pp amorist(in)o) Varbi klientojn sur trotuaro. stratulino.