PIV · 16084
★trud/i
★trud/i (tr) Devigi iun kontraŭ lia volo al io malagrabla, devige akceptigi ion al iu: trudi al iu tedan taskon B, sian opinion B, sian ĉeeston, sian amindumadon; trudi severajn kondiĉojn al la venkito; Asirio jam trudas al ni traktatojn B; ne trudu, kion devus mi rifuzi! Z; sin trudi al iu, en iun societon; (f) tiuj ideoj pli k pli sin trudas al la priatento de ĉiuj popoloj; la demando trudas sin al ni, ĉu…; ☐ trudataj osciloj (kaŭzataj de ekstera forto, sed ne akordiĝantaj kun la propraj vibroj de la objekto). ☞ dikti, ligi, obsedi.
trudo, trudado. Ag(ad)o de iu, kiu trudas: ili laboras nur sub trudado.
trudema. Inklina trudi ion al aliaj: trudema karaktero, reganto, redaktoro; (f) mi ne sentis la froston, kiu penetras en la loĝejon kun ia aroganta trudemo B.
trudiĝi. Iĝi trudata al iu: ankaŭ aliaj pensoj trudiĝis al li Z.
trudiĝema. Inklina sin trudi: la mastrino rigardis ŝin videble kiel klientinon pli trudiĝeman k kompromitantan ol promesantan ian profiton Z; (f) ŝi viŝis per la mano siajn okulojn, kvazaŭ ŝi volus forpeli de si ian trudiĝeman penson Z.
altrudi. Akcenta formo de trudi: oni altrudas al mi edzinon Z; altrudi reformojn de ekstere; altrudi al iu sian volon, siajn dezirojn; sen bezono altrudi al aliaj personoj sian propran religion Z; mi ne penos altrudi al vi tiun projekton Z; altrudi sian ekonomian superregadon al iu lando; altrudita feliĉo estas ofte malfeliĉo; kiam la hebreoj ĉesos altrudadi sin al diversaj popoloj […] Z.
altrudiĝema. Trudiĝema: ŝi forpuŝadis tiujn dubojn k timojn de si kiel ion tro altrudiĝeman, tro turmentan por sia koro Z; altrudiĝema gasto.
altrudilo Ⓣ Mekanika aŭ elektromagneta aranĝaĵo por konekti la movan mekanismon de aparato kun la elementoj, kiuj regas ĝin (levilo, rado, relajso ktp).
eltrudi. Per trudo akiri ion de iu: la luno iris returne, ĉar ĝi ne volis, ke oni ion eltrudu de ĝi Z; eltrudi monon de iu per minacoj pri skandalo.
eltruda ⊕ (pp petro aŭ masivo) Devenanta el magmo, kiu trairis antaŭekzistantajn formaciojn k solidiĝis sur la supraĵo de la terkrusto (ĉu aere, ĉu submare). ☞ vulkana.
entruda ⊕ Pri petro aŭ masivo, devenanta el magmo, kiu eniĝis en antaŭekzistantajn formaciojn k solidiĝis pli-malpli profunde en la terkrusto. ☞ plutona.
entrudiĝi. Trude sin enmiksi en fremdan aferon: la lingvo internacia, ne entrudiĝante en la doman vivon de la popoloj, povas almenaŭ esti lingvo regna k societa Z.
entrudiĝanto, entrudulo. Tiu, kiu, tedante k ĝenante, sin enmiksas en fremdan aferon, societon ks.
netrudiĝema. Ne inklina sin trudi, diskreta.