PIV 2026 · Artikolo 16115

★tuko

Litero T★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 22
  1. tukaĉ/o
  2. antaŭtuko
  3. buŝtuko
  4. gudr/otuko
  5. kap1tuko
  6. koltuko
  7. kovr/otuko
  8. lavtuko
  9. lit/otuko
  10. littuko
  11. mantuko
  12. mort/otuko
  13. nazotuko
  14. poŝtuko
  15. salivtuko
  16. salivtuket/o
  17. tabl/otuko
  18. telertuko
  19. telertuket/o
  20. tualet/otuko
  21. vind/otuko
  22. viŝtuko
★ tuko TEKS peco de teksaĵo, trikaĵo k.s., ordinare ortangula, por difinita uzo: tablon ornamas ne tuko, sed kuko Z li komencis lavi la piedojn de la disĉiploj kaj viŝi ilin per la tuko, per kiu li estis zonita NT la pasamentoj de la altara tuko Z kiel bele ŝi aspektas en tiu malbelega tuko, kiun ŝi havas sur la kapo Z
tukaĉo iom disŝirita tuko. ➞ ĉifono.
antaŭtuko tuko, kiun oni portas antaŭ si por ŝirmi la vestojn kontraŭ malpurigo: sian grizan tolan antaŭtukon ŝi suprenŝovis trans la kapon Z
buŝtuko tuko, kiun oni uzas por ŝirmi la vestojn kaj viŝi la buŝon, dum oni manĝas: metas tri el la plataj senfermentaj panoj, kovras ilin per buŝtuko Z ➞ telertuko.
gudrotuko peco el gudrita tolo uzata kiel baŝo.
kap1tuko tuko uzata kiel hararkovra kapvesto, precipe de virinoj por religiaj aŭ higienaj kialoj: tie simpatia vendistino kun kaptuko alparolas min unue turke, sed tuj poste germane WKl ➞ hiĝabo.
koltuko tuko volvita ĉirkaŭ la kolo, uzata orname kaj kontraŭ suno aŭ malvarmo: varme volvita en sia bela koltuko kaj sia mantelo, la vendistino montras al ni la damaĝojn kaŭzitajn de la ukraina armeo MD ➞ fulardo, ŝalo, skarpo.
kovrotuko tola tuko, per kiu en iuj orientaj landoj la virinoj kaj kelkaj viroj kovras sian vizaĝon: ŝi demetis de si siajn vestojn de vidvineco kaj kovris sin per kovrotuko MT kiam Moseo ĉesis paroli al ili, li metis sur sian vizaĝon kovrotukon MT se eĉ per via propra kovrotuko
Vi kovros la kulpulon Z
tiam la profeto stariĝis antaŭ la reĝo sur la vojo kaj kovris per kovrotuko siajn okulojn MT ➞ vualo.
lavtuko tuko uzata por lavi.
litotuko, littuko granda kotona aŭ tola tuko por kovri matracon aŭ dormanton:ne trovante la vestojn ili de timo kaj konfuziĝo envolvis sin en la litotukojn Z ➞ litkovrilo.
mantuko tuko uzata por viŝi la manojn.
mortotuko tolaĵo, kiun oni volvas ĉirkaŭ mortinto.
nazotuko poŝtuko: per la naztuko, per kiu ŝi estis viŝonta la okulojn, ŝi ekbatis la katon B
poŝtuko kvadrata peco el tolo, kiun oni tenas en la poŝo kaj uzas por viŝi al si la ŝviton, purigi la nazon k.c.: li havis teruran kataron, tiel ke li prefere povus uzi litotukon anstataŭ poŝtukon Z brodita poŝtuko Z (analoge) papera poŝtuko Sin. naztuko.
salivtuko, salivtuketo surbrusta tuketo por infano: surmetu do la salivtukon de nia bebo LBe (analoge) ilia prezidanto de la Akademio kun salivtuket’ surbruste RSc
tablotuko granda tola tuko, per kiu oni kovras manĝotablon: la tablon kovris la diverskolore brodita silka tablotuko Z
telertuko malgranda buŝtuko.
telertuketo malgranda tuko uzata dum manĝado.
tualetotukotuko uzata por tualeti.
vindotuko = (prefere) vindaĵo 1.
viŝtuko tuko uzata por viŝi objektojn: viŝtuko por la mebloj viŝtuko por la nigra tabulo