← Reen al V

PIV · 16469

★vejn/o

vejn/o
(vena) Kelkhista tubeto, rekondukanta la sangon al la koro: kava vejno; pulmaj vejnoj; se ankoraŭ unu guto da germana sango fluas en viaj vejnoj, venu! Z. arterio, vaskulo.
Longa k mallarĝa maso, konsistanta el mineralo aŭ petro, trairanta terenon konforme aŭ ne al ties strukturo: mina vejno el karbo; erca, kalcita, kvarca vejno. gango.
Ondlinia streko de malsama koloro, aperanta en marmoro, ligno, kvazaŭ vejnoj vidataj sub la haŭto: tenera vejno en ŝtono.
vejna
Rilata al korpa vejno: la vejna sango, sistemo.
Prezentanta vejnojn ĉe la supraĵo: vejna plato el marmoro.
vejni (tr) Ornami per artefaritaj vejnoj. jaspi, marmori.
vejnaro. Tuto de la vejnoj en iu organo aŭ korpo.
vejneto. Mallarĝa vejno.
vejnito = flebito.
intravejna Tia, ke ĝi eniĝas en vejnon: intravejna injekto.