PIV 2026 · Artikolo 16703
★voĉo
Derivaĵoj en la artikolo 14
★ voĉo
1 tiu sono, kiun produktas la aero elblovita el la pulmoj tra la laringo: la voĉo sonis klare kaj profunde Z la korvo eksonigis sian raŭkan voĉon Z Jakob levis sian voĉon kaj laŭte ploris Z voku per plena voĉo MT paroli per malforta voĉo paroli per mallaŭta voĉo paroli per trema voĉo la voĉo estas voĉo de Jakob, sed la manoj estas manoj de Esav MT jen estas la voĉo de mia amato MT
2 voĉo 1 servanta al iu por esprimi senton aŭ penson: elokventa voĉo konvinka voĉo hodiaŭ mia voĉo sin turnas al vi, junuloj! ili ne aŭskultis Vian voĉon kaj ne sekvis Vian instruon MT Moseo obeis la voĉon de sia bopatro MT kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li MT
(figurasence) ia interna voĉo al mi diras, ke Z la plej fiera arbo povas fleksiĝi, sed ne rompiĝi, diris ia voĉo en li Z la voĉo de la indiferenta egoismo Z aŭskulti la voĉon de la prudento, de sia konscienco la voĉo de la sango de via frato krias al Mi de la tero MT
➞ parolo, vorto.3 MUZI sono modulita laŭ muzika gamo 1 kaj alkonformigita al kantado: harmonia voĉo malĝusta voĉo malagorda voĉo akuta voĉo basa voĉo tenora voĉo muzikaĵo por du voĉoj teni sian voĉon en ĥoro (figurasence) voĉoj de violono kaj violonĉelo B
4 en homgrupo esprimo de sia opinio pri demando, decido aŭ elekto: mi petas, ke ĉiu volu bone kaj libere pripensi sian voĉon Z mi donis por la leporo mian voĉon Z rajton de voĉo havas ne apartaj personoj, sed nur la grupoj Z la kumulado de voĉoj Z ĉiu plej bagatela demando postulus tro longan kontroladon de la nombro da voĉoj de ĉiu karto Z ĉiu delegito havas tiom da voĉoj, kiomfoje po 25 anoj havas la grupoj aŭ societoj, kiujn li reprezentas Z tiu teksto estis akceptita per 24 voĉoj kontraŭ 2 kaj 2 sindetenoj ILa Aho ricevis plimulton de la voĉoj Mo! havi la ĉefan voĉon havi la decidan voĉon (ŝerce) infanoj kaj fiŝoj voĉon ne havas pri iu, kun kiu oni ne kalkulas ➞ voĉdoni, voĉdonrajto.
5 LING ĉiu el la konjugaciaj formoj, per kiuj oni esprimas la diversajn rilatojn inter la ago kaj la subjekto laŭ tio, ĉu la ago estas plenumata de la subjekto (aktiva voĉo), aŭ suferata de ĝi (pasiva voĉo), aŭ kaŭzata de ĝi (faktitiva voĉo) aŭ iel reaganta sur ĝin (mediala voĉo).
voĉa
3 LING parolsono tia, ke ĝia prononco estas akompanata de vibrado de la voĉkordoj (ekz. b, g, d, v, z, ĝ, ĵ) kontraste kun la senvoĉaj.
voĉe uzante sian voĉon: proklami en sia tuta regno voĉe kaj skribe jenon: MT la patrino metis la okulvitrojn kaj legis voĉe el granda libro B ➞ laŭte.
voĉi
1 tr diri per la voĉo: ili leonoj voĉis tiamaniere sian sopiron al libereco LiZ «Paŭlo!» li voĉis obtuze CPi voĉi sian opinion MVO
2 ntr (arĥaismo) = voĉdoni:se la plimulto da Esperantistoj voĉos por la unua punkto, tiam Z la personoj, kiuj dezirus akcepti mian tutan projekton, eble ĝenos sin voĉi por la 3a punkto Z s-ro Tripolski kiu voĉis antaŭe por p. punkto II, voĉas nun por p. I Z
brustovoĉo plej malalta voĉregistro en kantado aŭ parolado. ➞ baso.
duonvoĉa aŭdigata per ne tre laŭta voĉo: oni aŭdis jen ĝemojn kaj laŭtan rapidan spiradon de malsanuloj, , jen duonvoĉajn kantojn LiZ
duonvoĉe per malforta voĉo, inter laŭte kaj mallaŭte: Diino! — ekkriis la juna homo duonvoĉe Z
kap1voĉo plej akuta voĉregistro en kantado aŭ parolado. ➞ falseto.
kaponvoĉo MUZI falseto.
kvarvoĉa MUZI muzikaĵo karakterizata de kvar voĉoj, ekz. soprano, kontralto, tenoro kaj baso: muziklibro por kvarvoĉa korusa suito OE
plenvoĉa uzanta la tutan forton de sia parolaparato.
plurvoĉa tia, ke pluraj voĉoj kantas kune. ➞ polifonio.
senvoĉa
1 ne havanta voĉon: senvoĉa kato senvoĉa birdo
2 perdinta provizore aŭ daŭre la kapablon paroli: li restis senvoĉa ĉe tia sciigo ➞ afonio.
3 LING parolsono tia, ke ĝia prononco ne estas akompanata de vibrado de la voĉkordoj (ekz. p, t, f, s, ĉ, ŝ).
subvoĉa per preskaŭ neaŭdebla voĉo: subvoĉa murmuro «ni revenos al tio», ŝi diris subvoĉe ALö mi ridis subvoĉe CRo
unuvoĉa tia, ke ĝi kolektas ĉies voĉojn: unuvoĉa decido propono unuvoĉe akceptita