★bezon/i

1 Suferi je manko aŭ nesufiĉa havo de io, kion postulas la fizika vivo: bezoni nutraĵon ^Z; ili ne trovis la bezonatan akvon ^Z; honoro ne donas, kion stomako bezonas ^Z; kiel ajn forte ili bezonis ripozon, ili tuj flugis ^Z; la klimatoj, kie homo bezonas veston, estas kondamnitaj al la laboro, milito k moralo; (+ inf.) mi bezonas dormi; ne kraĉu en puton, ĉar vi trinki bezonos ^Z; (abs) kiu tro bezonas, tiu leĝon ne konas ^Z; kiam vi trovis mielon, manĝu, kiom vi bezonas ^X; ju pli la infanoj bezonas, des pli Dio al vi donas ^Z. ☞ malsati, soifi.

2 Ne posedi ion konkretan, kies manko ĝenas: iaj gesinjoroj bezonis por sia kuirejo kelke da seĝoj ^Z; ni ekstreme bezonas plenan vortaregon ^Z; antaŭ kelke da tagoj ni efektive bezonis ĉambristinon ^Z; ne la sanuloj bezonas kuraciston ^N; oni ĉiam bezonas monon! ^B; por tio ni ne bezonas kondukanton ^Z; mi mem ne povas eldoni eĉ la centan (centonan) parton de tio, kio estas bezonata ^Z. ☞ malhavi, sopiri.

3 Ne povi atingi sian celon aŭ destinitecon sen la ekhavo de io abstrakta: ni antaŭ ĉio bezonas plej severan unuecon ^Z; la klasikaj verkistoj ofte bezonas komentarion ^Z; granda ŝipo bezonas profundon ^Z; por glate mensogi oni spriton bezonas ^Z; la bezonata forto pli aŭ malpli frue kolektiĝos ^Z; (kun inf.) io, pro kio oni bezonas nur kliniĝi, por tuj ricevi la deziratan objekton ^Z; se ni bezonas uzi prepozicion […] ^Z; li dentojn prunti ne bezonas (sk. por sin defendi). ☞ necesigi. postuli. Rim. Z. regule uzas «ne bezoni… ‑i», por esprimi la neadon de devo: ni ne bezonas timi, ke oni ilin reciproke konfuzos ^Z; ni ne bezonas decidi, ke oni uzu ekskluzive nur la nominativon ^Z; pri tio ni ne bezonas timi ^Z.