← Reen al Ĉ

PIV 2020 · 2675

★ĉarpent/i

ĉarpent/i (tr)
(ark.) Krude prilabori lignopecojn en dikajn trabojn: ĉarpenti sep kolonojn X. elhaki.
Prilabori k kunmeti la trabojn necesajn en konstruaĵo: ĉarpenti domon, la tegmenton de preĝejo, ŝipon; (f) viro bone ĉarpentita.
Trabizi.
ĉarpentado. Agado k arto de iu, kiu ĉarpentas.
ĉarpentaĵo
Tiu kunmetaĵo el lignaj aŭ feraj pecoj, kiu interne strukturas k subtenas konstruaĵon aŭ parton de konstruaĵo, precipe la tegmenton. armaturo, skafaldo, skeleto, truso, trabo, trabarmuro.
Mingaleria trabizo.
Kunaĵo el traboj, servanta por teni varojn for de la planko ĝis ilia sekiĝo, enpakado ktp. benko, stablo.
ĉarpentisto. Tiu, kies metio estas ĉarpentado: la filo de l’ ĉarpentisto N (Jesuo). lignaĵisto, meblisto.
ferĉarpentaĵo. Moderna ĉarpentaĵo el feraj traboj, stangoj ktp.