PIV 2026 · Artikolo 2675

★ĉarpenti

Litero Ĉ★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 4
  1. ĉarpentad/o
  2. ĉarpentaĵ/o
  3. ĉarpentist/o
  4. ferĉarpentaĵ/o
★ ĉarpenti tr
1 prilabori kaj kunmeti la trabojn necesajn en konstruaĵo: ĉarpenti domon ĉarpenti la tegmenton de preĝejo ĉarpenti ŝipon (figurasence) viro bone ĉarpentita
2 provizi per subtenaj traboj.
3 (arĥaismo) krude prilabori lignopecojn en dikajn trabojn: ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn MT ➞ elhaki.
ĉarpentado agado kaj arto de iu, kiu ĉarpentas.
ĉarpentaĵo
1 kunmetaĵo el lignaj aŭ feraj pecoj, kiu interne strukturas kaj subtenas konstruaĵon aŭ parton de konstruaĵo, precipe la tegmenton. ➞ armaturo, skafaldo, skeleto, truso, trabo, trabarmuro.
2 en mineja galerio trabaro.
3 kunaĵo el traboj por teni varojn for de la planko ĝis ilia sekiĝo, enpakado ktp. ➞ benko, stablo.
ĉarpentisto iu, kies metio estas ĉarpentado: kiu konstruas pli fortike, ol la masonisto, ŝipofaristo aŭ ĉarpentisto? Z la filo de la ĉarpentisto Jesuo NT ➞ lignaĵisto, meblisto.
ferĉarpentaĵo moderna ĉarpentaĵo el feraj traboj, stangoj ktp.