PIV 2026 · Artikolo 3097
★diboĉi
★ diboĉi ntr malmodere manĝi, trinki aŭ seksumi: petolu, diboĉu, sed poste sorton ne riproĉu Z ➞ volupti; ĝuego, karnavalo, orgio.
diboĉo konduto de diboĉanto.
diboĉaĵo eksceso en manĝa aŭ amora plezuro.
diboĉigi igi iun diboĉi.
diboĉulo iu, kiu kutime diboĉas. ➞ libervivulo.
fordiboĉi tr tradiboĉi: kiu do povus tion ĉi tiel facile fordiboĉi ĉe gaja festeno! Z ➞ fordrinki, tradandi.
tradiboĉi tr perdi ion en diboĉo: li tradiboĉas ĉion, ĝis la lasta ĉemizo Z