← Reen al D

PIV · 3097

★diboĉ/i

diboĉ/i (ntr) Malmodere manĝi, trinki, seksumi: petolu, diboĉu, sed poste sorton ne riproĉu Z. orgio, ĝuego, volupti.  karnavalo.
diboĉo. Konduto de diboĉanto.
diboĉa. Rilata al diboĉo: diboĉa vivo Z. malĉasta, senbrida, libervivulo.
diboĉaĵoj. Ekscesoj en la manĝaj aŭ amoraj plezuroj.
diboĉigi. Fari, ke iu diboĉu.
diboĉulo. Tiu, kiu kutime diboĉas.
fordiboĉi (tr), tradiboĉi (tr) Perdi en diboĉo: li fordiboĉis ĉion ĝis la lasta ĉemizo Z. fordrinki, tradandi.