PIV 2026 · Artikolo 4247

★fajro

Litero F★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 23
  1. fajra
  2. fajre
  3. fajri
  4. fajraĵ/o
  5. fajrec/o
  6. fajreg/o
  7. fajrej/o
  8. fajrer/i
  9. fajrer/o
  10. fajrer/ad/o
  11. fajrer/ad/o de bros/o
  12. fajret/o
  13. fajrig/i
  14. fajril/o
  15. fajruj/o
  16. artofajro
  17. artofajraĵ/o
  18. bengal/a fajro
  19. ĉielofajro
  20. grek/a fajro
  21. ĝojofajro
  22. okulofajro
  23. tend/arofajro
★ fajro
1 fenomeno, ĉe kiu materialoj kombiniĝas kun oksigeno kaj brulas, produktante flamojn, varmon kaj ofte fumon:ekbati fajron per fajrilo Z fari fajron Z ŝi ekbruligis sur la kameno gajan fajron Z ne ekzistas fumo sen fajro Z sen fajro ne brulas eĉ pajlo Z tro akra fajro estas sen daŭro Z esti kiel fajro kaj akvo neakordigeblaj dishaku ĝin kaj metu sur la lignon, sed fajron ne submetu MT doni fajron al iu por ekbruligi cigaredon
2 materialo konsumiĝanta de fajro: forno, en kiu brulis fajro Z arbo, kiu ne donas bonan frukton, estas dehakata kaj ĵetata en fajron NT kiu komencis kuiri, ne forkuru de l’ fajro Z riĉulo kiel fajro proksime bruligas, malproksime ne varmigas Z fali de la pato en la fajron en ankoraŭ pli malbonan situacion fajro de ĝojo Z ➞ fajroprenilo.
3 fajro 1 rigardata kiel rimedo de detruo: li pasis akvon kaj fajron transvivis ĉiajn danĝerojn Z pasi tra fajro por iu riski ĉion (proprasence kaj figurasence) ludi kun fajro li rigardis la fajron incendion, kiu ekflamis en la kontraŭa domo Z venis fajro el la ĉielo kaj ekstermis lin MT li ankaŭ trairigis siajn filojn tra fajro kiel viktimojn MT la Eternulo parolis al vi el meze de la fajro MT nia Dio estas fajro konsumanta NT kondamni iun al la fajro ŝtiparo dezertigita per fajro kaj glavo Z
4 vigla lumo, simila al tiu de fajro 1: la fajroj de diamanto fajroj de ruĝa vino fajro de Sankta Elmo vetera fenomeno kaŭzata de atmosfera elektro ➞ bengala fajro.
5 (figurasence) granda ardo, ekscito aŭ fervoro: diskuti kun fajro ŝi reblovas
En li la fajron de l’ venĝemo Z
tio ĉi enblovos fajron en viajn vejnojn, se nenio alia vin plu entuziasmigas Z verŝi oleon sur fajron eksciti jam tre fortan pasion ➞ Fajrolando, flamigi, vervo.
fajra
1 konsumata de fajro: la internaĵo de la tero konsistas el fajra maso fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo MT ➞ fajreltena, fajrohaltiga.
2 havanta la aspekton aŭ ecojn de fajro: subite aperis fajra ĉaro kaj fajraj ĉevaloj MT fajra okulo Z (figurasence) fajra deziro ➞ arda, flama.
fajre en fajra maniero: fajre paroli fajre ami fajre brulis liaj ĉirkaŭprenoj Z
fajri ntr elĵeti fajron aŭ konsumiĝi de fajro (ofte figurasence): la ĉielo ruĝe fajris ĉirkaŭ Varsovio EPr tiu astro fajras de 4,5 miliardoj da jaroj MD liaj okuloj fajris LiZ fajris veraj profundaj malamoj CPi
fajraĵo artfajraĵo: li aĉetis raketojn, krakpizojn kaj plej diversajn fajraĵojn Z la norda brilo flamis ; tio estis fajraĵo, kiun neniu povus imiti Z la tradiciaj novjaraj fajraĵoj RPi ➞ pirotekniko.
fajreco viva ekscitiĝo.
fajrego tre granda fajro. ➞ incendio.
fajrejo loko, en kiu fajro brulas (aŭ povas bruli), ekz. en forĝejo, salono aŭ primitiva kabano: sur la fajrejo meze de la ĉambrego oni amasigis sekan brullignon Z ŝi sidis senmove kontraŭ la estingiĝanta fajrejo kaj meditis Z la Eternulo, kies fajrejo estas en Jerusalem MT Sin. fajroloko.
fajreri ntr brili per fajreroj: la brulanta pajlamaso fajreris en la vento ŝiaj verdaj okuloj kvazaŭ fajreris SEn tio estas la artrito, kiu fajreras antaŭ miaj okuloj! Z
fajrero
1 tre malgranda parteto elĵetita de brulanta korpo aŭ de batita siliko: el la fajraĵo restis fajrero, kiu faris brulon Z unu fajrero estas sufiĉa, por eksplodigi pulvon FE
(figurasence) se eĉ unu fajrero da espero ie aliloke bruletas por vi Z liaj okuloj ĵetis fajrerojn
2 FIZI sparko.
fajrerado ago fajreri.
fajrerado de broso ELEK sparkado de broso.
fajreto malgranda malakra fajro.
fajrigi ekbruligi.
fajrilo
1 ilo konsistanta el silikŝtono kaj ŝtalpeco, kiujn oni interbatas por estigi fajrerojn kaj tiel ekbruligi tindron, meĉon ktp: la fajreroj ekflugis el la fajrilo Z ➞ alumeto.
2 skatoleto kun meĥanismo, kiu ekbruligas flameton ĉe premo de butono: li prenas la fajrilon kaj bruligas la cigaredon LVV
fajrujo
1 ujo aŭ pelvo, kiu entenas fajron: en portebla fajrujo brulis amaseto da lignokarbo HLu
2 tiu parto de forno, kameno k.s., kiu entenas la fajron.
artofajro spektaklo, ĉe kiu oni bruligas artfajraĵojn.
artofajraĵo eksplodaĵo arte komponita por krei belajn vidaĵojn en mallumo. Sin. piroteknikaĵo.
bengala fajro HIST speco de artfajraĵo historie uzata por signalado: en la spacego eksplodus belega bengala fajro post kolizio kun kometo FK
ĉielofajro fulmo.
greka fajro HIST incendia ĥemiaĵo, kiun akvo ne estingis, milite uzata de la Bizanca Imperio.
ĝojofajro granda subĉiela fajro dum popola festo k.s.
okulofajro brilego de pasiaj okuloj: li, kies okulfajro penetras en ŝian koron Z
tendarofajro subĉiela fajro, ĉe kiu tendumantoj kuiras, komune kantas k.s.