★fajr/o

1 Fizika-kemia fenomeno, ĉe kiu pro vigla oksigeniĝo de ia materialo produktiĝas lumo k varmo: ekbati fajron ^Z (per fajrilo); fari fajron ^Z; ŝi ekbruligis sur la kameno gajan fajron ^Z; ne ekzistas fumo sen fajro ^Z; sen fajro ne brulas eĉ pajlo ^Z; tro akra fajro estas sen daŭro ^Z; esti kiel fajro k akvo (neakordigeblaj); dishaku ĝin k metu sur la lignon, sed fajron ne submetu ^X; doni fajron al iu (por ekbruligi cigaredon).

2 Materialo konsumiĝanta de fajro: forno, en kiu brulis fajro ^Z; arbo, kiu ne donas bonan frukton, estas dehakata k ĵetata en fajron ^N; kiu komencis kuiri, ne forkuru de l’ fajro ^Z; riĉulo kiel fajro proksime bruligas, malproksime ne varmigas ^Z; fali de la pato en la fajron (en ankoraŭ pli malbonan situacion); fajro de ĝojo ^Z. ➞ fajroprenilo.

3 Tia fenomeno, rigardata kiel rimedo de detruo: li pasis akvon k fajron ^Z (transvivis ĉiajn danĝerojn); pasi tra la fajro por iu (riski ĉion por li); (pf) ludi kun la fajro; li rigardis la fajron (brulegon), kiu ekflamis en la domo ^Z; la greka fajro (incendia kemiaĵo, ne estingebla de akvo); venis fajro el la ĉielo k ekstermis ilin ^X; iu, kiu trairigis sian filon tra fajro ^X (kiel viktimon); la dek ordonoj, kiujn la Eternulo diris el meze de la fajro ^X; nia Dio estas fajro konsumanta ^N; kondamni iun al la fajro (ŝtiparo); dezertigi per fajro k glavo ^Z.

4 Vigla lumo, simila al tiu de fajro: la fajroj de diamanto, de ruĝa vino; bengala fajro (speco de fajraĵo); fajro de Sankta Elmo (meteologia fenomeno, kaŭzata de atmosfera elektro).

5 (f) Granda ardo, ekscito, fervoro: diskuti kun fajro; reblovi en iu la fajron de la venĝemo ^Z; tio ĉi enblovos fajron en viajn vejnojn, se nenio alia vin plu entuziasmigas ^Z; verŝi oleon sur fajron ^B (eksciti jam tre fortan pasion). ☞ flamigi, vervo.