PIV 2026 · Artikolo 4283

falto

Litero F

Derivaĵoj en la artikolo 5
  1. falti
  2. faltar/o
  3. faltiĝ/i
  4. faltiĝ/o
  5. senfaltig/i
falto
1 MEDI haŭtsulketo ĉe la frunto, vizaĝo aŭ interno de la manoj, ordinare kaŭzita de pliaĝiĝo: ŝi havas eĉ ne unu falton ➞ sulketo.
2 GEOL rezulto de faldosimila deformiĝo de tereno, en kiu la tavoloj kliniĝas en du malsamaj direktoj, aŭ diverĝaj (antiklinalo) aŭ konverĝaj (sinklinalo): stara falto oblikva falto kuŝa falto kunfaŭlta falto ➞ puŝtegaĵo, surpuŝego; faŭlto.
falti tr provizi per falto(j): maljuneco faltis ŝian gracian vizaĝon regiono faltita de terciaraj termovoj ➞ kuntiri.
faltaro grupo de faltoj en unu loko: tempia faltaro
faltiĝi ekhavi falto(j)n: faltiĝinta frunto la fingroj faltiĝas post longa restado en akvo RPi
faltiĝo GEOL estiĝo de falto(j): faltiĝo de sedimentoj ➞ montariĝo.
senfaltigi operacie restreĉi haŭton (precipe de la vizaĝo) por forigi la faltojn kaj doni pli junan aspekton.